Franz Werfel ve

Günümüze kadar Türkleri katil ve zorba olarak tanıtan bir çok Türk karşıtı Ermeni yayınları basılmıştır.  En önemlilerinden biri olan “Musa Dağı’nda 40 Gün” Ermeni iddiaları için çok önemli bir kaynak haline gelmiştir.  Franz Werfel kitabında ustaca kullandığı şiirsel üslubunu yanlı tarihsel kurgularla birleştirerek Ermeni iddialarına kaynakça oluşturabilecek bir nevi kutsal kitap yaratmıştır.  Bu kitap önceleri Almanca konuşan milletler arasında, daha sonraları ise bütün dünyada yankı ve sempati yaratmıştır. Kitabı için İncil’den seçtiği bir bölüm slogan haline gelip, savaş sonrası dönemde bir çok günahsız insanı ve bir milletin itibarını öldüren Ermeni terörüne zemin hazırlamıştır.  Tarihi olaylara ön yargı ile yaklaşım ve gerçeklerin yetirince araştırılmaması bu ünlü yazarı Ermenilerin propaganda aracına çevirmiştir.

Franz Werfel, 1880’de Prag’da doğmuştur.  Kendisi zengin bir Yahudi ailesini mensubudur. 1911’de ilk şiir kitabını yazar ve sonra Askeri Basın Bürosu’na atanır.  1938’de Avusturya Hitler tatafından işgal edilince Paris’e geçer.  Orada son Habsburg velihatıyla özgür bir Avusturya için Hitler tehdidine karşı savaşır.  Daha sonra Paris’den de kaçarak Amerika’ yerleşir ve burada “Bernadette’nin Şarkısı” adlı kitabı yazarak büyük bir başarı kazanır.  Hıristiyan aleminde, sonraları Ermeni davasını savunmasında büyük katkısı olacak bir itibar yakalamıştır.

“Musa Dağı’nda 40 Gün” adlı kitabını yazarken Werfel, eşi Anna ile 1929’da Şam’a yaptıkları bir geziden yola çıkmıştır.  Burada küçük halı atölyelerinde çalıştırılan kimsesiz Ermeni çocuklar yazarı ve özellikle eşini derinden etkilemiştir.  Öyle ki onlara anlatılan katliam hikayelerindeki tutarsızlıkları bile fark edememişlerdir.  Werfel kitabında Aram Andonian’ın, sahteliği ortaya çıkmış olan dokümanlarından yararlanmıştır. 

“Musa Dağı’nda 40 Gün” çevirisi yapılmadan önce Ermeni mafyasının eline geçmiştir ve kafalarda kuşku yaratabilecek her türlü bolüm kitaptan silinmiştir. Örneğin, Enver Paşa hakkındaki bölüm çıkarılmıştır.  Zira bu bölüm okuyucuların akıllarında Ermeni isyanlarının başlama zamanı hakkında tezlerine ters düşecek bir takım sorular oluşturabilirdi. Ayrıca Franz Werfel’in kitabında Ermenilerin Osmanlı’da ticaret, zanaat ve eğitimle donatılmış olduklarını yazıyor. Ancak aynı zamanda Ermenilerin Müslümanlara göre alçak bir statüde görüldüklerini yazarak çelişkiye düşmüştür. Diğer çıkartılmak istenen en önemli bölümlerden biri de Van ile ilgili olan bolümdür.  Burada ortaya çıkan gerçek, Ermenilerin Şubat 1915’den önce Osmanlı Devleti’ne başkaldırdıkları ve buralardaki Müslüman nüfusu öldürerek veya diğer köylere sürerek Rusların girmesinden önce bölgenin Müslümanlardan temizlenmiş olmasıdır.  Bu olaylar arkeolojik kazılarla da ispatlanmıştır.

Musa Dağı isyanı asılsız olduğu kadar da amatörce hazırlanmıştı. Söz konusu isyan Ermeniler ve İtilaf Devletleri tarafından planlanmıştır. Asıl amaç Osmanlı’yı ikiye bölerek Anadolu’yu Suriye ve Süveyş’ten ayırmaktır. Her ne kadar bu eser bir baş yapıt olarak sayılsa da, Ermeni terörü için zemin oluşturmuştur. Günümüzde Ermenilerin kamuoyunu bu iddialarla meşgul ettikleri sırada Azerbaycan’a karşı yürüttükleri suçların göz ardı edilmesi de bu iddiaların içtenliğini ortaya çıkarmaktadır.  “Musa Dağı’nda 40 Gün” bu anlamda Hitler’in “Kavgam” adlı kitabından pek farklı sayılamaz.