!á��="justify">Erivan'da eski bir Ermeni ?ark?s?n?n CD'sini almak istiyorum. Tezgâhtarlar nereli oldu?umu ö?renince bana satmak istemiyor. Elim bo? dönüyorum. Hava buz gibi so?uk. Ermenistan'?n ba?kenti Erivan'?n Zvartsnost Havaliman? d?? hatlar giri? terminalindeyim. Üç y?l öncesine k?yasla de?i?im ?a??rt?c?. Sovyet döneminden kalma terminal binas?n?n yerinde ça?da? havac?l?k kurallar?na uygun bir yap? var. Vize alma i?lemi yar?m dakika, pasaport kontrolü ise bir dakika sürüyor.

Eski ad?yla Lenin, yeni ad?yla Cumhuriyet Meydan? üzerinde bir zamanlar Armenia Mek olan Marriott Oteli. Cephesi d???nda bütün içi yenilenmi?.

Tan?d?klarla konu?uyorum. Bu kadar k?sa zamanda gözle görülür bir refah nas?l elde edilmi?? Ermenistan ne üretiyor? Ne al?yor, ne sat?yor? Anlat?yorlar:

"Azerbaycan'la sava?tan sonra 5 milyon olan Ermenistan'?n nüfusu 2.5 milyona dü?tü. Gidenler Bat? ülkelerine, Moskova'ya yerle?tiler. Ancak bizde Ermeni olma bilinci çok güçlüdür. Ermeni yurduna her biri her ay en az 100 dolar gönderir. Tabii 10 bin dolar da gönderen var. Buraya her ay gelen paray? siz hesap edin."

Tamam da, ta??ma suyla de?irmen döner mi?

"Döner. Gelen para oligarklara, yani para babalar?na gidiyor. Onlar da istedikleri gibi da??t?yorlar. Son zamanlarda en iyi i? bo? arazileri geli?tirip bina yapmak. Bir daire fiyat? neredeyse ?stanbul'dakine e?it hale geldi. Tabii bu sayede büyük paralar kazan?l?yor."
Jest yapmas? gereken kim?

Cumhuriyet Alan?'na aç?lan caddelerden birisinin üzerinde kocaman bir beyaz ve kahverengi e?ya ma?azas? var. Sadece Beko ve Vestel ürünleri sat?l?yor. Hayret... Türkiye'yi sözüm ona soyk?r?m yapmakla suçlayan Ermenistan'da Türk mallar? nas?l piyasada olabilir?

Tan?d?klar diyorlar ki:

"Gördü?ün gibi üçüncü ülkeler üzerinden ikili ticaret alm?? ba??n? gidiyor. Ermenistan'?n Türkiye yoluyla denize aç?lmaktan ba?ka çaresi yok. Türkiye bir jest yapmal?."

Nas?l yani? Döne döne soyk?r?m yapmakla suçlanan Türkiye Ermenistan'a kap?lar?n? nas?l açacak? Acaba jest yapmas? gereken Türkiye mi yoksa Ermenistan m?, sorusu akl?ma tak?l?yor; bunu söylüyorum da... Hava hafif tats?zla??yor.

Her pazar günü Erivan'da "Vernisaj" isimli bir pazar kuruluyor. ?nsanlar bu pazarda evlerinde yapt?klar? çe?itli el i?lerini, ikinci el giysileri, yabani hayvan postlar?n?, müzik kasetleri ve CD'lerini kurduklar? tezgâhlarda sat?yorlar.

Büfelerden yo?un ?zgara dumanlar? yükseliyor. Kaset ve CD sat?lan bir tezgâha yana??yorum. Eski bir Ermeni ?ark?s?n?n CD'sinin olup olmad???n? soruyorum. Tezgâhtar dü?ünüyor, ara?t?r?yor; CD'yi buluyor. Sonra bana dönüyor: "Nerelisiniz?"

"Türk'üm" yan?t?n? al?nca beni ?öyle bir ba?tan a?a?? süzüyor: "Ermenice biliyor musunuz?"

Olumsuz yan?t?m üzerine, " ?yi de, sözlerini anlamad???n?z bir ?ark?y? dinleyip de ne yapacaks?n?z?" diyor.

Müzi?ini sevdi?imi söylemem üzerine dü?ünüyor. Birden akl?na bir ?ey geliyor: "Bu CD'den elimde bir tane kald?. Bunu ço?altmam laz?m. Siz daha ne kadar buradas?n?z? CD'yi size yar?n ak?amüzeri veririm." Ak?ama dönece?imi söylemem üzerine CD'yi alma i?i de suya dü?üyor.

Ba?ka bir tezgâhta durum farkl?. Yine CD bulunuyor. Ama depoda. Depodan ç?karmak da zor. Bir ba?kas? tezgâh kom?usu arkada??ndan bulabilece?ini söylüyor. Bulunur gibi oluyor. Ama sonuçsuz. Oradan da eli bo? dönüyorum.

Anla??lan kimse bana bunu satmak istemiyor. Ermenistan'da Türk olmak zor i?.