BASKIN ORAN ÇELÝÞKÝLERÝ (HASAN DEMÝR)

Türkiye Cumhuriyeti Baþbakaný Erdoðan ile Azerbaycan Cumhurbaþkaný Ýlham Aliyev,  “Karabað’da Ermeni iþgali bitmeden Türkiye Ermenistan sýnýrý açýlmayacak”  dediklerinde, Ermenistan rahatsýz oldu, diaspora rahatsýz oldu, tek derdi sýnýr ticaretinden üç kuruþ para kazanmak olan dini-diyaneti ticaret ve dünyalýktan ibaret bir avuç insan rahatsýz oldu,  “Ermenileri kestik, özür dileyelim”  diyen liberaller ve Afganistan’da her gün çoluk-çocuk yüzlerce masumun üzerine ölüm kusan Obama rahatsýz oldu, bunlarýn tamamýný anladýk, bizim anlayamadýðýmýz, aldýðý eðitim, okuttuðu ders ve iddia ettiði insan haklarý savunuculuðu ile isim yapmýþ bâzý kiþilerin rahatsýzlýðýdýr, meselâ Baskýn Oran’ýn duyduðu rahatsýzlýk da, bizim açýmýzdan bu tür bir rahatsýzlýktýr.
Hemen o gün Türk Haber televizyonun bir canlý yayýnýna baðlanan Baskýn Oran, “Ben otuz yýl dýþ iliþkiler okuttum, Azerbaycan’ýn Türkiye için önemi diye bir þey okumadým, duymadým”  dediðinde, ne gözlerime, ne kulaklarýma inanabildim.  “Azerbaycan’ýn bizim için ucuz doðalgaz vermekten baþka ne önemi olabilir!”  diyor, baþka bir þey demiyordu Prof. Dr. Baskýn Oran. Yani insan Agos’ta yazý yazabilir,  “Ermenilerden özür dileme komisyonunun”  aktif üyesi de olabilir, amma, Azerbaycan’ýn bizim için ne önemi var, diyebilir mi? Bu topraðýn üniversitelerinde otuz yýl dýþ politika okutmuþ, hâlâ da okutmakta olan bir Prof.’tan bunu duyduðunda, insanýn aklýna hemen, “SSCB daðýldýktan sonra baðýmsýzlýðýna kavuþacak Türk Cumhuriyetleri ile Türkiye Cumhuriyeti’nin irtibatýný kesmek için kurulan NATO tuzaklarý” gelmez mi? Yoksa bizden bâzý hocalar da kökü 60 yýllar kadar geriye giden bu oyunun bir yerlerinde mi, veya, bütün bu olup bitenlerden gafiller mi, diye sormadan edilebilir mi?
Hadi Azerbaycan’ýn Türkiye için önemi kavranmadý, kavranamadý, yahut, böyle bir önem ve birliktelik bâzýlarý için, (Meselâ þartlar oluþturulduðunda kurulmasý düþünülen büyük Kürdistan peþinde koþanlar gibi) çok tehlikeli görüldü, diyelim.
Ýyi de, orada bir “iþgal”  söz konusu, o topraklarda bir milyonun üzerinde insanýn topraðýndan sürülmesi söz konusu, orada sýrf Türk olduklarý için insanlarýn katledilmesi, tecavüze uðramasý söz konusu, siz, 85 yýl önce olduðu iddia edilen bir ’Ermeni soykýrýmý’için Türkiye’den özür beklerken, Türkiye’nin henüz üzerinden 20 yýl bile geçmemiþ, Karabað’da gerçekleþtirilen Türk soykýrýmý ve sürgünü için, Ermenistan’dan, yaptýklarýný telafi etmesini istemesinden nasýl rahatsýzlýk duyulabilirsiniz?
Tamam, duyarsýnýz da, bir daha  “insan”  ve  “insanlýk”  adýna söz söylerken kendinizi nasýl hissedersiniz?
Birilerinin size inanmasýný bekler misiniz, býrakýn baþkalarýný, siz kendinize inanýr mýsýnýz?
Sonra devletlerarasý iliþkilerde her þey  “çýkar” için midir?
Meselelere bu zaviyeden bakýldýðýnda  “Bana ne Filistin’deki Ýsrail katliamlarýndan” ben ABD ve Avrupa’da lobi gücü olan, BM’nin dahi güç yetiremediði Ýsrail’in yanýnda olayým, demek gerekmez mi? Irak’ta ABD’yi haklý bulmak, “Kerkük’teki birkaç milyon Türk için Türkiye’yi uluslararasý camiada sýkýntýya niye sokayým”  demek gerekmez mi? Ot çimen bitmeyen Kardak’ý Yunan’a hediye etmek, Kýbrýs’tan asker dahil ne kadar Türk varsa cümlesini geri çekmek ve böylece Ýngiltere’den, ABD ve AB’den aferin almak icap etmez mi?
Hani bilmesem Baskýn Oran’ýn Batý Trakya Türkleri için verdiði mücadeleyi ve Rahmetli Mehmet Emin Aga için uðraþmalarýný, ne yapsa yeridir, diyeceðim, amma þimdi sormadan edemiyorum, Hocam, Karabað Türkü’ne yaklaþýmýnýzla, Batý Trakya Türk’üne yaklaþýmýnýz arasýnda, insan haklarý bakýmýndan da olsa bir çeliþki yok mu?