BU ÝÞLERDE BÝR TUHAFLIK VAR (FERAÝ TINÇ)

Ermenistan açýlýmý sona mý erdi?

Kürt sorunun çözümü için doðmuþ olan fýrsat öldü mü?

Son zamanlarda öyle geliþmeler oldu ki, aklým karýþtý.

Baþbakan Erdoðan’ýn Azerbaycan ziyaretinden sonra yaptýðý açýklamalara bakýn.

Ermenistan açýlýmýnýn Karabað sorununa baðlý olduðunu tekrarlamakla kalmadý, Türkiye’de çalýþma izni olmadan yaþayan Ermenilerin geri gönderilebileceklerini de söyleyerek sert mesajlar verdi.

Ermenistan’dan gelen açýklamalar da sertleþti.

Ne oldu da, açýlýmdan konuþurken birden restleþmeye baþladýk?

24 Nisan’ý geçiþtirdik, ABD Baþkaný Obama Kongre’de soykýrým sözcüðünü telaffuz etmedi, bizim de istediðimiz zaten bu muydu?

Ermeni açýlýmýnýn bütün afra tafrasý buraya kadar mýydý?

Kafkasya’nýn istikrarý ve Türkiye’nin bölge ile iliþkileri açýsýndan bu kadar önemli bir konuda, dýþ politika vizyonu bu kadar kýsa vadeli ve günü kurtarma eksenli olabilir mi?

Erdoðan’ýn açýklamalarýndan sonra, Türkiye’nin Ermenistan ile sorunlarýn çözümüne iliþkin "yol haritasý"ný görüþmekten vaz geçtiðine dair de hiçbir iþaret gelmedi.

Demek süreç devam ediyor.

Devam ediyor ama sýkýntýlý bir biçimde. Çünkü bu sert mesajlar, keskin açýklamalar gizli görüþmeleri sürdüren diplomatlarý etkilemese bile, kamuoylarýný olumsuz etkiliyor, siyaseti sürecin dýþýna itiyor.

***

KÜRT sorunuyla ilgili geliþmelere bakýyorum, çözüm için büyük bir "fýrsat" havasý göremiyorum.

DTP milletvekilleriyle ilgili soruþturmanýn geliþme yönü, gerilimli günler yaþanacaðýný gösteriyor.

Bir yandan "fýrsat" döneminden söz edilirken, diðer yandan çözüm için uygun bir atmosfer yaratacak açýklama ve adýmlar atmak yerine, tam tersi ortamý geren yeni geliþmeler bir biri ardýndan gündeme düþüyor.

Bunda bir tuhaflýk yok mu sizce?

***

TEPEDEN inme formüllerle, çözümü zor ve iç politikaya iyice alet edilmiþ sorunlarýn kolayca aþýlmasý mümkün deðil. Bunun için çok yönlü bir çaba ve siyasi taahhüt gerekiyor. Hükümetin bu sorunlarýn çözümüne kendini adamýþ bir hali var mý?

Ermeni meselesinin çözümü Azerbaycan ile omuz omuza ilerleyen bir süreç olmalýydý. Öyle olduðu ileri sürüldü ama ne Azerbaycan, ne Türkiye, ne de Ermenistan kamuoylarý dikkate alýndý.

Ermenistan ile yol haritasý konusunda iki yýla yakýn zamandan beri çalýþmalar sürmesine raðmen Baþbakan Azerbaycan’ý kaç kez ziyaret etti? Cumhurbaþkaný Gül, Ermenistan’a maç izlemeye gittiðinde Bakü’de ne yapýldý?

Tabii Türkiye kamuoyuna verilecek mesajlar da önemli. Baþbakan "Biz Ermenileri gerekirse geri göndeririz" diye milliyetçi damara hava basarsa halk "Ermenistan açýlýmý"ný anlayabilir mi?

Ayný þey Kürt meselesi için de geçerli.

Kürt sorununu çözmek için fýrsat dönemi ilan ederken, yerel seçimlerde bölge halkýnýn desteðini arkasýna alan DTP’ye yönelik baskýlarý aðýrlaþtýrarak, onun gerilim politikalarýný týrmandýrmasýný kolaylaþtýrmak da tutarlý deðil.

Bu iþlerde bir tuhaflýk var. En tuhafý da, çözümden, komþularla sýfýr sorundan söz eden bir siyasi iktidarýn, bunlarý yapabilmek için deðiþim gerektiðini dikkate almamasý. Deðiþime önce dilden, üsluptan baþlanacaðýný fark etmemesi.

Çatýþma üslubuyla barýþ ve yumuþama süreçleri hazýrlanabilir mi? Mümkün mü?