Franz Werfel ve

Günümüze kadar Türkleri katil ve zorba olarak tanýtan bir çok Türk karþýtý Ermeni yayýnlarý basýlmýþtýr.  En önemlilerinden biri olan “Musa Daðý’nda 40 Gün” Ermeni iddialarý için çok önemli bir kaynak haline gelmiþtir.  Franz Werfel kitabýnda ustaca kullandýðý þiirsel üslubunu yanlý tarihsel kurgularla birleþtirerek Ermeni iddialarýna kaynakça oluþturabilecek bir nevi kutsal kitap yaratmýþtýr.  Bu kitap önceleri Almanca konuþan milletler arasýnda, daha sonralarý ise bütün dünyada yanký ve sempati yaratmýþtýr. Kitabý için Ýncil’den seçtiði bir bölüm slogan haline gelip, savaþ sonrasý dönemde bir çok günahsýz insaný ve bir milletin itibarýný öldüren Ermeni terörüne zemin hazýrlamýþtýr.  Tarihi olaylara ön yargý ile yaklaþým ve gerçeklerin yetirince araþtýrýlmamasý bu ünlü yazarý Ermenilerin propaganda aracýna çevirmiþtir.

Franz Werfel, 1880’de Prag’da doðmuþtur.  Kendisi zengin bir Yahudi ailesini mensubudur. 1911’de ilk þiir kitabýný yazar ve sonra Askeri Basýn Bürosu’na atanýr.  1938’de Avusturya Hitler tatafýndan iþgal edilince Paris’e geçer.  Orada son Habsburg velihatýyla özgür bir Avusturya için Hitler tehdidine karþý savaþýr.  Daha sonra Paris’den de kaçarak Amerika’ yerleþir ve burada “Bernadette’nin Þarkýsý” adlý kitabý yazarak büyük bir baþarý kazanýr.  Hýristiyan aleminde, sonralarý Ermeni davasýný savunmasýnda büyük katkýsý olacak bir itibar yakalamýþtýr.

“Musa Daðý’nda 40 Gün” adlý kitabýný yazarken Werfel, eþi Anna ile 1929’da Þam’a yaptýklarý bir geziden yola çýkmýþtýr.  Burada küçük halý atölyelerinde çalýþtýrýlan kimsesiz Ermeni çocuklar yazarý ve özellikle eþini derinden etkilemiþtir.  Öyle ki onlara anlatýlan katliam hikayelerindeki tutarsýzlýklarý bile fark edememiþlerdir.  Werfel kitabýnda Aram Andonian’ýn, sahteliði ortaya çýkmýþ olan dokümanlarýndan yararlanmýþtýr. 

“Musa Daðý’nda 40 Gün” çevirisi yapýlmadan önce Ermeni mafyasýnýn eline geçmiþtir ve kafalarda kuþku yaratabilecek her türlü bolüm kitaptan silinmiþtir. Örneðin, Enver Paþa hakkýndaki bölüm çýkarýlmýþtýr.  Zira bu bölüm okuyucularýn akýllarýnda Ermeni isyanlarýnýn baþlama zamaný hakkýnda tezlerine ters düþecek bir takým sorular oluþturabilirdi. Ayrýca Franz Werfel’in kitabýnda Ermenilerin Osmanlý’da ticaret, zanaat ve eðitimle donatýlmýþ olduklarýný yazýyor. Ancak ayný zamanda Ermenilerin Müslümanlara göre alçak bir statüde görüldüklerini yazarak çeliþkiye düþmüþtür. Diðer çýkartýlmak istenen en önemli bölümlerden biri de Van ile ilgili olan bolümdür.  Burada ortaya çýkan gerçek, Ermenilerin Þubat 1915’den önce Osmanlý Devleti’ne baþkaldýrdýklarý ve buralardaki Müslüman nüfusu öldürerek veya diðer köylere sürerek Ruslarýn girmesinden önce bölgenin Müslümanlardan temizlenmiþ olmasýdýr.  Bu olaylar arkeolojik kazýlarla da ispatlanmýþtýr.

Musa Daðý isyaný asýlsýz olduðu kadar da amatörce hazýrlanmýþtý. Söz konusu isyan Ermeniler ve Ýtilaf Devletleri tarafýndan planlanmýþtýr. Asýl amaç Osmanlý’yý ikiye bölerek Anadolu’yu Suriye ve Süveyþ’ten ayýrmaktýr. Her ne kadar bu eser bir baþ yapýt olarak sayýlsa da, Ermeni terörü için zemin oluþturmuþtur. Günümüzde Ermenilerin kamuoyunu bu iddialarla meþgul ettikleri sýrada Azerbaycan’a karþý yürüttükleri suçlarýn göz ardý edilmesi de bu iddialarýn içtenliðini ortaya çýkarmaktadýr.  “Musa Daðý’nda 40 Gün” bu anlamda Hitler’in “Kavgam” adlý kitabýndan pek farklý sayýlamaz.