!Şà0 face="Verdana" size="2"> B?R an bilmedi?im, sadece uzaktan tan?k oldu?um bir ya?am geçti gözlerimin önünden:

Malatya’da do?mu?, o sokaklarda henüz oynamaya vakit bulamadan yetimhanede büyümü?...

Kendisi gibi yetimhaneden bir k?zla evlenmi?...

Urfa’da hakk?nda üç y?ldan beri davalar süren... ?stanbul’da yarg?lan?p alt? aya mahkûm olmu? bir gazeteci.

Son yaz?s?nda taciz ve tehditlerin art?k ailesine, hatta yak?nlar?na kadar ula?t???n? söyleyip kendini "ürkek güvercine" benzeten bir yaral? insan...

Dün vuruldu...

*

?imdi o ebedi bilirki?i-yorumcu (!) koca çeneli adam, televizyonlara ç?kacak ve bunun "provokasyon" oldu?unu anlatacak.

Öbürleri "d?? mihrak", "yabanc? parma??", "tahrik" diyeceklerdir, yine koca çeneleriyle.

Benim ise kafam?n içinde yan?t?n? vermekten korktu?um kendi sorular?m var:

Tüm bu süreç, bir tetikçinin i?i miydi?..

Peki:

Bu cinayetten sonra... Bir tek Ermeni vatanda??m?za yap?lan bunca eziyetten sonra... Bizler dünya kamuoyunun önüne ç?k?p "Ermeni soyk?r?m? do?ru de?ildir" diyerek nas?l kendimizi savunaca??z?..

Son zamanlarda dozu iyice artm?? toplumsal histeriye, ak?l almaz ç?ld?r??lara, el ele verip yaratt???m?z sevgisizli?e ve merhametsizli?e, insani de?erlerin bir bir yok olu?una bak?p yukar?daki sorunun yan?tlar?n? nas?l verece?iz?..

Nas?l?..

*

Hrant Dink’in son yaz?s?nda bir paragraf var:

"Güvercinler dahi kentlerin en içlerindeki kalabal?klarda ya?amlar?n? sürdürüyorlar. Ürkek, ama bir o kadar da özgür..."

Bu sat?rlar can?m? yakt?.

Bu duygular? ta??yan ve kentin meydanlar?ndaki ürkek güvercinlerin dahi özgürlü?ünü özleyen bir gazeteci-yazar dün vuruldu.

"Katil kim?" sorusu çok önemli de?il.

Bizler bu ülkeyi bu hale getirdik.

"Asil duygular?m?z" yüzümüzün karas? oluverdi.

Durmadan suç i?liyoruz.

Dün yine kötü bir ?ey oldu.

Güvercini vurdular...