!Şõàà="justify">Gözüpek bir ayd?n?, mesle?inin eri bir meslekta??, ülkesini ve insanlar? can? gibi seven bir insan? kaybetmenin ac?s? içinde yaz?yorum bu sat?rlar?. En büyük ac?m, kalbi evren kadar büyük olan bir karde?imi kaybetmi? olmakt?r.
Bu noktaya gelece?ini biliyor muydum? Görmek istememi?tim, sezdi?im halde. Duyunca "eyvah!" dedim, bilerek.
Beni ilk uyaran, d??arda ya?ayan, sezgisi çok güçlü bir entelektüel olmu?tu. Geçen y?l Orhan Pamuk duru?mas? ard?ndan ya?anan linç giri?imi ve holiganlar?n arabaya sald?r? sahnelerini izledikten sonra beni aram??, "Türkiye do?rucular?n?, ayk?r? konu?an? yemeyi sever, Orhan'la Hrant'?n kendilerine çok dikkat etmesi laz?m" demi?ti.
Ayn? gece kalabal?k bir grupla beraberken üçümüz bir ara ba?ba?a kald?k. Beni de rahats?z eden endi?eleri onlara aktard?m. "Bu ülkede Sabahattin Ali, Çetin Emeç, Ahmet Taner K??lal?, U?ur Mumcu, Musa Anter gibi çok de?erli insan kim vurduya gitti, aman dikkat" dedim. Hrant her zamanki rahatl???yla "bo?ver abi" dedi. Çok ciddi oldu?umu görünce, daha sonra bir daha yan?ma geldi, teselli edercesine, "Bu güzel ülkede do?rular? savunan o kadar cesur insan var ki. Ne yapal?m, ne olacaksa olur" diye ekledi.
Onu sonra birkaç kez daha uyard???m? biliyorum. Tabii, neye yarar? Anlams?z.
Bunu ?imdi daha iyi anl?yorum.
Duygusald?. Kalbiyle konu?urdu. Türkiye ve Ermenistan'?n insanlar?n? eski karde?li?ine kavu?turmak, tarihle bar??t?rmak en büyük dü?üydü. Türklere Ermenilerin dünyas?n?, Ermenilere de Türklerin dünyas?n? anlatt? durdu, sab?rla. Do?rucuydu hep. Özgürce anlatmak istedi. Bu yüzden hem Türkiye'de ba?? derde girdi, hem de yasak heveslisi Fransa'ya çok hakl? olarak meydan okudu. Nefret mafyas?, her iki tarafta da, hiç sevmedi onu.
Türkiye çok de?erli bir evlad?n? kaybetmi?tir. Bu daha sonra anla??lacakt?r.
Topra??n bol olsun, sevgili karde?imiz!