!áH€ ="justify">Adam gibi adamd?.
Da? gibi, ?rmak gibi, çocuk gibi bir adamd?.
Özü sözü bir, yurtsever ve yi?it, dünyalar güzeli bir adamd?.
Bir s?n?r boyundayd?k.
ü anlatm??t? bana:
Sivas'tan Fransa'ya göçmü? ya?l? bir Ermeni kad?n, "Topra??ndan yol geçecek. Gel" ça?r?s? üzerine Sivas'a, terk etti?i topraklara gelmi? yeniden...
80 ya??n yorgunlu?uyla döndü?ü topraklarda vefat etmi?.
Telefonla k?z?n? aram??lar hemen; cenazeyi almas? için...
K?z? "Bekletmeyin, topra??na gömün" demi? ve eklemi?:
"Su, çatla??n? buldu."
Gözleri ya?arm??t? bunlar? anlat?rken...
Sonra, "'Türkiye'nin topra??nda gözünüz var' diyorlar ya" demi?ti:
"Evet, gözümüz var bu vatan?n topra??nda... Ama kopar?p götürmek için de?il, en dibine gömülmek için..."
***
??te o gözünü dikti?i yere, ölesiye sevdi?i, terk etmedi?i için de kurban edildi?i bu topraklar?n kanl? sinesine yat?r?yoruz Hrant'?...
Elbette bekliyordu o da bunu...
Sa?lam bir siyasi geçmi?i vard?; bu topraklarda farkl? dü?ünmenin, muhalif olman?n, demokrasiyi, özgürlü?ü savunman?n kimlerce, nas?l cezaland?r?ld???n? biliyordu.
"Güvercinlere dokunmazlar" diye yazsa da ülkesini tan?yor, yakla?an "mukadderat"? seziyordu.
Tehdit edenler "git" diyordu; dostlar? gitmesini tavsiye ediyordu.
Gitse, bütün Bat?'n?n kap?lar? aç?l?r; krallar gibi ya?at?l?rd?.
Ama gitmiyordu.
Bu ülkeyi belki hepimizden fazla sevdi?inden gitmiyordu.
Yeni dede olmu?tu; kendisinin soluyamad??? demokrasiyi torununa miras b?rakabilmek için gitmiyordu.
Gitmiyor ve tehditlerin, birbiri pe?i s?ra aç?lan davalar?n, mahkeme kap?s?nda linç için bekle?en ve bu sald?r?n?n provas?n? yapan çapulcular?n aras?nda, bir ate? çemberinin tam ortas?nda yapayaln?z ya??yordu.
Kendi cemaati içinde bile yapayaln?z...
***
Teti?i çeken alçak biliyor muydu acaba bu ülkenin bölünmemesinin, halklar?n birbirine dü?man kesilmemesinin en büyük garantilerinden birinin Hrant oldu?unu...
As?l onsuz bu mozai?in çat?rdayaca??n?, bu demokrasinin yaralanaca??n?... Türklerin a?a??lanaca??n?...
Türkiye'nin onunla birlikte sadece cesur bir yurtseveri de?il, karde?çe bir arada ya?ama umutlar?n?, bar??? ve ho?görü kültürünü de yitirdi?ini...
Yoksa as?l amaç bu muydu?
***
Güzel dostum!
Dün, upuzun serildi?in bu sokaklarda ürkek bir güvercin gibi sa??n? solunu kollayarak yürümeyeceksin art?k...
Seninle Erivan'da yapt???m?z gibi ayr? dillerde Sar? Gelin'i söyleyip a?la?amayaca??z.
Ama senin ya?ad?klar?n? torununun da ya?amas?na, bu ülkenin halklar?n?n birbirine dü?ürülmesine de izin vermeyece?iz.
Bak, dün gece "Hepimiz Hrant'?z, hepimiz Ermeniyiz" diye yürüdüler gazetenin önünde... S?rf bu manzaray? görebilmek için bir ömür vermi?tin; göremeden gittin.
Hayattayken çabalad???n?, ölümünle ba?ard?n.
?imdi 301'i de kald?r?r bunlar; belki dökülen kan?n, Ermenistan'la kap?y? da aralar...
Belki o zaman diner, karde? bildiklerince ba??ndan vurulmu? güvercinin ac?lar?...
"Su, çatla??n? buldu" diye yazmak zor senin ard?ndan...
Ama, dilerim gözünü dikti?in ve can pahas?na kopmamakta direndi?in o toprak, huzurlu bir yatak olur sana...