!áH€ ="justify">Agos gazetesinin merdivenlerinde ba??r?yordu Hrant Dink'in e?i Rakel: "Kocam? görmeye geldim ben!" Sonra sessiz a?layanlara dönüyordu elleri: "Biz size güvendik de kald?k bu ülkede! Size güvendik!"

žp;
Arkada??m? vurdular... Arkada??m?n kan? yerde, kuruyor.
Sonra benim arkada??m?n kan?n? birileri sabunlu sularla y?k?yor.
Arkada??m?n ayaklar? görünüyor, ta?m?? gazete kâ??d?ndan. Uzun boyludur Hrant, örtecek kadar kâ??t bulamam??lar.
Oofff... Ooff...
Ben nereden bulay?m o kocaman kalbi örtecek sözleri ?imdi?
Posterlerde duruyor yüzü. Birtak?m adamlar ç?k?p çok mühim sözler söylüyor.
Ben ne diyeyim onlara ?imdi?
Benim arkada??m? vurmu?lar!

?yileri bulurlar
Belki sizin de arkada??n?z? vurdulard? bir zaman. S?rf kalbi büyük diye, s?rf insanlar? seviyor diye, s?rf özgürlük istiyor, s?rf bu "cehennem ülkenin cennet olabilece?ine" inan?yor diye.
Hep mi en iyileri bulur bu kur?unlar? En samimi, en yürekli, en delikanl? olan? m? vururlar?
Ah! Kim bilecek, ?imdi Hrant nas?l kocaman sar?l?rd? dostlar?na?
Nas?l kocaman gülerdi ?akalara?
Nas?l kocaman birikirdi gözünde ya? kalbini anlamad?klar?nda?
Nas?l kocaman bir "Of!" çekerdi Türkçe-Ermenice söylenince türküler?
Ah! Bu ülkeyi kocaman insanlar? öldüre öldüre küçültüyorlar!
Küçük insanlar?n ülkesi olsun diye bu toprak, önce dara s??mayanlar? yok ediyorlar.

 
"Size güvendik!"
Agos gazetesinin merdivenlerinde ba??r?yordu Rakel:
"Kocam? görmeye geldim ben!"
Yüzü ?erha ?erha olmu? ba??r?yordu:
"Devletimiz çok temizdi. Daha da temizlendi ?imdi!"
Sonra sessiz a?layanlara dönüyordu elleri:
"Biz size güvendik de kald?k bu ülkede! Size güvendik! Böyle mi olacakt?? Söylesenize!"
K?z? Sera, merdivenlere dü?mü? a?l?yordu. O?lu Ararat, t?pk? Hrant gibi "Ooof! Oof!" çekerek a?l?yordu, kendi kollar?n? sar?yordu kendine. Tam gö?sünde bir yara aç?lm?? gibi tutuyordu elini kalbinde. Rakel, merdivenlerde yatan k?z? Sera'n?n üzerine kapan?yor, yine ba??r?yordu:
"Art?k kan?n?z daha m? temiz oldu?!"
Sera yüzünü mermer merdivene day?yordu:
"Babam? verin bana! Babam????!"
Su uzatt?m ikisine, nafile, çaresizce. Rakel yüzüme bakt? ve ba??rd?:
"Biz iyiyiz çok ?ükür. Siz devletimize bak?n. Ona bir ?ey olmas?n!"
A?lad?k sonra. Yüzümüz parçalan?ncaya kadar a?lad?k hep birlikte. Çünkü...
Kimden hesap soracakt?k?
"Fa?izme kar?? omuz omuza" diye ba??r?p sonra eylemlerde kim önde duracak kavgas? yapanlardan m??
Solcu parti numaras? yap?p 301. maddeyi savunanlardan m??
Kar??m?za birkaç gün içinde bir manya?? ç?kar?p "Katil bu" diye bizimle dalga geçecek olanlardan m??
"Menfur cinayeti içtenlikle k?nayan" Kerinçsiz ve Kerinçsizgillerden mi?
"Ama koruma istememi?ti" diye ç?rp?nan, ba?ka da cümle kuramayan devletten mi?
Hrant'?n kan? daha yerdeyken, Hrant'? çok güldürecek olan "d?? mihraklar" yalan?na s???nanlardan m??
Bizim gibi insanlar?n "korunarak" ve "saklanarak" ya?amas?n? isteyen "ortalamadan" m??
Milliyetçili?i ve fa?izmi t?rmand?ran ve ?imdi bu cinayete çok üzülmü? gibi yapan gazetelerden mi?

Hesap soramayacak kadar üzgün
Hesap soramayacak kadar üzgünüm ?imdi. Durmadan, manas?zca tekrar ediyorum kendime:
"Ama biz haftaya rak? içecektik."
Gerçek gibi gelmiyor çünkü olup biten. Bu kadar iyi, bu kadar samimi, bu kadar hakiki, bu kadar güçlü arkada??m?n üç kur?unla, s?rt?ndan vurulmu? olmas? gerçek olamayacak kadar saçma.

Hrant'? öldürdüler.
Benim Ararat'?m? y?kt?lar.
Slogan atacak halim yok.
Benim arkada??m? vurdular.
A?z?m hep cam k?r???...