!Şõà à="justify">Y?llar önce Erivan'a gitti?imde, bar?? için u?ra?man?n bedelini ?imdi hapishane duvarlar? aras?nda ödeyen sevgili Murat Bocolyan ile sokaklar? ar??nlarken, "Bak buras? da senin memleket; Malatya mahallesi" demi?ti. Sonra anlatm??t?. Türkiye'den göçüp gelen Ermenilerin, kurduklar? her mahalleye geride b?rakt?klar? ?ehirlerinin ad?n? verdi?ini... Antep, Mara?, Harput mahallelerini... Erivan'?n orta yeri Malatya'yd?!
Zaten yedi?imiz içti?imiz, müzi?imiz dü?ünümüz neredeyse ayn?yd?. Yeryüzünde belki de birbirine en yak?n, birbirini en iyi anlayacak iki halk?n iki ülkesi; geçmi?in kan?n? ve gözya??n? geçmi?te b?rakmay? ba?aramadan, bar??amadan, siyasetin ve iktidar sahiplerinin ate?e tuttu?u körükle, art?k birbirinin sesini duymayan, sa??rlar diyalo?unda ömrünü heba eden zavall?lar haline gelmi?ti i?te...
Malatyal? demirci ustas?n?n o?lu, hem?erim, adam gibi adam Hrant Dink'in, tutkuyla ba?l? oldu?u topra??na yüzükoyun devrilmi? foto?raf?na bak?yorum. Ve teti?i çeken zavall?y? dü?ünüyorum. Hrant Dink'in yazd?klar?ndan tek sat?r? okumad???na kal?b?m? basar?m. Okuma yazma bildi?inden de ku?kuluyum. ?nsanlar?m?z?n sadece ba??rd???, dinlemeyi unuttu?u, bu topraklar?n bizim genlerimize yadigâr? oldu?unu sand???m?z 'ho?görü'nün köküne kibrit suyu döküldü?ü doludizgin bir dönemin Dink'in pay?na dü?en faturas? o kur?unlar oldu...
Geçen hafta Turizm Bakan? Atilla Koç Moskova'dayd?. Türkiye'nin tan?t?m?na ve imaj?n? parlatmaya bu y?l 120 milyon dolar harcanaca??n? anlat?yordu. Be? y?ld?zl? otellerde, Türkiye'nin zenginliklerinden bahsediyordu. Bunlar? dinleyen bir turizmci, Sabah'tan Muharrem Sar?kaya'ya dönüp, "Otellerimiz be? y?ld?z; ama kap? giri?imiz dört, soka??m?z üç, caddemiz iki, trafi?imiz bir, Antalya'da ba? gösteren hava kirlili?i ise eksi 1 y?ld?z; bu durumda ortalaman?z dü?üyor" demi?ti.
O an benim akl?ma, "Peki insan kalitemiz?" sorusu gelmi?ti. ?imdi ?u toz duman?n ortas?nda biraz soluklan?p dü?ünelim Tanr? a?k?na: 'Sokaktaki adam' kaç y?ld?zl?k sahi? Ta?larla mermerlerle be? y?ld?zl?k eserler yarat?rken, zaten zenginliklerin ta??ndan topra??ndan f??k?rd??? uygarl?k be?i?i bir memlekette ya?arken, insan?m?z? kaç y?ld?z düzeyine ç?kard?k veyahut indirdik? Cehaletin cesareti körükledi?i, mutlak bir 'paparazzi kültürü'nün iliklerimize i?ledi?i, diplomal? cahillerin meydan? doldurdu?u bir ülkede biz nereye ko?uyoruz?
Hrant Dink'i kaybettik. Hiç de?ilse insanl???m?z? tümden kaybetmeyelim. ?erden hay?r ç?karmay? umal?m. Bizi "imaj her ?eydir, gerçekler hikâye" utanc?na iten bu düzenin tabutunu çivileyemezsek, o tabut hepimizi içine alacak. Arkas? sa?lam olmayan bir mal?n imaj?, ilk kur?unda yerle bir olan kâ??ttan bir kule i?te. Hrant Dink'in öldürülmesinin tüm dünyada Türkiye'nin imaj?na vurdu?u balyoz gibi.
Oysa o imajdan evvel, be? y?ld?zl? otellerin yan?na hiç de?ilse birkaç y?ld?zl?k 'sokaktaki adam' yaratamad???m?z sürece, sözde ayd?nlar?m?z?n kendi cehaletlerini insanlar?m?za aktard?klar? 'Pompei'nin son günleri' devam etti?i müddetçe, bu cehaletin sarmal?nda bo?ulup gidece?iz. Hepimiz bir Hrant Dink olmay? ba?aramazsak, korkar?m gitgide hepimiz teti?i çeken adam olaca??z.
|
Anasayfa
İletişim
Makaleye Yorum Yaz
Tavsiye Et
