!Şõàà face="Verdana" size="2">Agos Gazetesi’ne çok göznuru dökmü? arkada??m?z Karin Karaka?l?’n?n güzel bir kitab?:“Can K?r?klar?”  Onu sevimsiz bir ?stanbul sabah?, Hrant’?n iki ad?m ötemde öldürülmesinin ac?l? ?a?k?nl??? içinde yeniden okuyorum. Radyo ve televizyonda suikastin evrensel yank?lar?...

“Can K?r?klar?” ?ebnem Ferah’?n bir ?ark?s? ayn? zamanda. Karin kitab?n? ?ebnem’e göndermi?. O s?rada Amerika’da olan ?ebnem, çok etkilenmi? ve alm?? eline gitar?n?:

“Benim belki de gizli bir bildi?im var

Elbette a?lar?m, benim can k?r?klar?m var

Senin gördü?ün yana??mdan süzülenler

As?l içimde, içinde yüzdü?üm bir deniz var”

***

Ayd?nlatan ama ?s?tmayan bir güne?, apartman camlar?nda iyi niyetle parl?yor. K?? ?ehre acele etmeden yakla??yor; av?n? k?st?rd???na emin bir çakal gibi.

De?erli bir yazar?m?z bugünkü kö?esinde ?unu sormu?: “Bir medya kavgas?n?n daha keyifli olmas? için neler yap?lmal??”

Oysa medya kavgalar?n?n ötesindeki hayat bize bamba?ka ?eyler

soruyor:

“?i?li’nin en kalabal?k saatinde i?lenen bu cinayet hangi özgüvenin i?aretidir? Katiller yakalanmayacaklar?ndan niye bu kadar emin?”

“Bu suikast çocuklar?m?z?n gelece?ini nas?l etkileyecek?”

***

Karin’in kitab?n? dalg?n gözlerle okuyorum:

“Anlatt?klar? yaln?zca kendi ya?amlar?n?n de?il, insanl???n ortak söylencelerinin parçalar?yd?. Can k?r?klar?yd?. Dinleyenlerin tenine batt?kça ufuk ayd?nland?. Oysa daha güne? bile do?mam??t?.”

Akl?mda Hrant Dink ile y?llar önceki ilk ve son kar??la?mam?z: Bir k?sa film için Ümit K?vanç’tan yard?m istemi?im, o da beni Agos’a yollam??. Sanki babas?n?n o?luymu?um gibi meseleyi sahiplenmi?, neler yapabilece?ini dü?ünüyor Hrant.

Sonras?, Karin arac?l???yla birbirimize yollad???m?z selamlar. Bir türlü gerçekle?meyen bulu?ma temennileri. Necatigil ?iirindeki gibi, hep beklenen o “daha geni? zamanlar”.

?stanbul huzursuz bir geceye haz?rlan?yor. Kula??mda ?ebnem’in ?ark?s?:

“Elbette a?lar?m, benim can k?r?klar?m var.”