!áH€ ="justify">Son günlerde bütün gazetelerde, bütün sütunlarda hain eller taraf?ndan i?lenmi? menfur bir cinayete dair yaz?lar okumaktas?n?z. Bu yaz? da o yaz?lardan biri...

€ ferahl?k bah?etmeyecek. Yaz?lmasa, yazmasam, her yan? saran s?k?nt? halini ço?altmasam olmaz m?yd? o halde? Olmazd?. Bazen bilineni söylemek de bir mecburiyete dönü?ebiliyor. Burada bulunmak, bu sütunun sat?rlar?n? i?gal etmekle olan bitene s?rt?n? dönebilme rahatl???n? terk ediyorsun. Bunu en ba?tan yap?yorsun, her ?eye ba?lamadan önce... Bu kadar ucu keskin bir meseleye, gözleri kapal?, kulaklar? t?kal? kalamazs?n. Ne kadar uçlarda dola??rsan dola?, dümeni ne kadar yoldan, sokaktan, caddeden al?p arka bahçelere, bo? arsalara, uçurtmal? tepelere k?rarsan k?r, yine de öyle k?r?lma noktalar? oluyor ki hayat?n, kaçacak delik kalm?yor. Gerçekle yüzle?mek, uçar?l?klar? ceplerine t?k??t?rmak, en ç?plak halinle ortada öylece kalmak d???nda bir seçene?in olmuyor. Varl???n kayganl???n?, bedenin ele avuca s??mazl???n?, ruhun dokunulmazl???n? kaybediyor. Çünkü ortada vicdanlar? yaralayan bir ?ey var, bir olay, bir cürüm, bir haks?zl?k, bir ac?, kay?p giden bir hayat...

Zaten ne kadar güne? birikiyor ki toplum denen ?u koskoca zavall?l???n avuçlar?nda. Zaten ne kadar ?s?n?yor ki parmak uçlar?m?z. Dayans?n, dayanabilsin, bu hoyrat, bu k?r?c? karanl?klara, ikide bir... Masumiyet her ucundan kemirilen bir somun ekmek art?k. Üle?sek ne dü?ecek ki pay?m?za?

Üstünden kara bulutlar? hiç eksik olmayan ?ehirlerde geçiyor bizim hayat?m?z. Biraz huzur biriktirsek, biraz gönül rahatl???, biraz iç serinli?i, bir ?im?ek denkle?tirip gönderiyor üstümüze o bulutlar... Hep gök gürültüsü var, ya?mur yok hiç! Ya?mursuzluk ak?yor çok zamand?r ya?mur oluklar?ndan.

Hangi kald?r?m ta??yabilir ki hayat?n?n tam ortas?ndan vurulmu? bir adam?? Yar?s? söylenmi?, di?er yar?s? söylenemeden so?uyakalm?? bir cümleyi? Hangi kald?r?m affettirebilir ki durmadan gölgelerini çald??? duvarlara kendini? Hangi kald?r?m tütün basabilir sonra, kanamakta olan bir yaraya?

Zihnimizin hiç bo? çekmecesi kalmad? ki, oraya doldurup kurtulal?m ç?nlayan bütün sorulardan. ?imdi ç?nlay?p duracaklar beynimizin büyük küçük bütün odalar?nda uzun zaman. Sanki yetmezmi? gibi bu devirde insan olman?n ola?an ruh u?ultusu! Sanki yetmezmi? gibi vicdanlar?n beklenmedik zamanlarda aniden se?irmeye ba?lay?vermesi!

Zor hayat, zor insanl?k, zor ki zor... Özetledikçe k?sal?yor ya?ad???m?z bu tuhaf devrin hikâyesi. As?ld??? ipte kirlenen çama??rlar gibi kirleniyoruz sanki hepimiz. Biliyoruz her ?ey bizim d???m?zda, bütün gücümüzle lanetliyoruz biz bütün bu kirli emelleri. ?yi ama nas?l kurtulaca??z kirletenin kirleneni olmaktan kendimizi. ?yi ama her ?ey bizim d???m?zdaysa bizim için hayat neresi?

Yine kald?r?mlardan bir ceset kald?rmak zorunday?z. Yine y?kamak her yeri, ak?tmak geriye kalan kan? hiç görünmeyecek bir yere. Kan? yerde kalmayacak diyece?iz birbirimize bak?p. Ama can? yerde kalacak, de?il mi?

?çimiz bir uçtan bir uca k?r?l?yor, yüre?imiz c?z ediyor, s?zl?yor burun deliklerimiz, bu çaresizlik s?tmas?n? ilac? ne zaman bulunacak peki?