!á½p="justify">Hrant Dink suikast?ndan ötürü tüm ülkeyi ve bütün Türkleri suçlamak, kolayc?l?kt?r. Bunu zaten Türkiye'ye kar?? kan davas? güden d?? dünyadaki baz? odaklar oldum olas? yap?yor. Daha da ötesi ASALA tetikçileri Türk diplomatlar?n? da alçakça vurmad? m? yak?n geçmi?te?
Ayr?ca Türkiye'de birileri sadece gazetecileri, farkl? dü?ünenleri veya politikac?lar? cinayet silahlar?na hedef k?lm?yorlar ki. Sanayici Özdemir Sabanc? da ideolojik bir suikasta hedef olmad? m? ya?ad???m?z dönemde? Ayr?ca tetikçisi belli ama azmettireni meçhul cinayetlere kaç ki?inin kurban gitti?ini bilmiyor muyuz?
Hrant Dink suikast?nda da gözden kaç?r?lmamas? gereken bir büyük gerçek var.
Türkiye ezici, büyük ço?unlu?u ile, ?iddete ve ho?görüsüzlü?e kar??. Türk halk?n?n siyasi e?ilimlerini temsil eden kitle partileri, anayasal demokrasinin gereklerini ve Türkiye mozai?inin zenginli?ini hep gözetiyorlar. Siyasi ideolojilerinin temelinde " Milliyetçilik " bulunan siyasi partiler de, bir karde? kavgas?n? veya " Ya sev, ya git " anlay???n? temsil etmiyorlar.
Burada üzerinde durulmas? gereken sorun, özünde ve temelde birbirlerinden farkl? olmayan büyük kitle partilerinin kadrolar? aras?ndaki, anla??lmas? zor olan k?ran k?rana kavga görüntüsü. Birbirleriyle hizmete dönük rekabeti sürdürmek yerine, birbirlerini gayri me?ru ilan etmeye çal??an siyasi liderler, genel bar?? ve ho?görü ortam?n? da bozuyorlar. Sonuçta Türkiye hem zaman kaybediyor, hem de bar?? ve ho?görü ortam?n? istemeyen marjinal ?iddet yanl?lar?, eylemlerine uygun ortam buluyor.
Birincisi Türkiye zaman kaybediyor, y?llar? ziyan oluyor.

ÖZAL-DEM?REL
Örne?in 1990'l? y?llarda Özal Cumhurba?kan?yken Ba?bakan olan Demirel, 12 Eylül'ün rövan??n? Özal'? boykot ederek almay? denemek yerine, geçmi?te oldu?u gibi Özal'?n birikimlerini kendi siyasi program? ile birle?tirseydi, 1990'lar Türkiye'nin kay?p y?llar? olmazd?. Ba?layan reformlar devam eder ve bugün Türkiye bamba?ka bir noktada bulunurdu.
Bu tutumun anlams?zl??? daha sonra Demirel Cumhurba?kan? olunca, Kenan Evren'le kurdu?u diyalogla ortaya ç?kmad? m?? 2000'li y?llar?m?z? ziyan etmesi ihtimali bulunan gerginlik ise, ana muhalefet partisi CHP'nin, iktidardaki AK Parti ile bir " Rejim kavgas? " sürdürmek aray???ndan kaynaklan?yor.
Bu aray?? sonucu CHP, Türkiye'nin AB üyeli?i hedefini de bir " AK Parti Projesi " gibi sunup, yabanc? dü?manl???n? ulusalc? bir politika içinde kitlelere pompalam??t?r. Örne?in muhafazakar bir parti olan AK Parti'nin TCK'ya yerle?tirdi?i 301'inci maddeyi, CHP ele?tirmek yerine desteklemi?tir. AK Parti'nin AB için gerekli reformlarda yava?lamas?n? ele?tirmek yerine, AK Parti'yi AB kar??s?nda " Ver kurtulculuk "la suçlam??t?r.

ORTAMI YARATANLAR
Geçmi?te ülkenin edebiyatç?lar? ve rejim taraf?ndan hor görülen sanatç?lar?, hep CHP taraf?ndan korunurdu. Oysa Türkiye'nin Nobel alan ilk yazar? Orhan Pamuk'a bile CHP sahip ç?kmam??t?r. Bu tabloyu hala anlamayan CHP'nin Genel Ba?kan?, ba?sa?l??? dilemek için Ermeni Patri?i Mesrob II'yi de?il, 301'den yarg?lanan Hrant Dink'in di?er meslekta?lar?n? ziyaret etmesi gerekti?ini anlamam??t?r.
Dünyadaki sosyal demokrat partilerin tam tersine CHP ülkede " Milliyetçi-Muhafazakar-Devletçi " bir tutum sergileyerek, zaten muhafazakar olan AK Parti'yi daha da sa?a itmi?tir.
?imdi Hrant Dink'in ve yazarlar?n, dü?ünürlerin hedef k?l?nmas?na neden olan 301'inci maddenin yap?mc?lar? da, destekleyicileri de, Dink suikast?n? telin etmekte birle?iyorlar.
Oysa el birli?i ve çarp?k rekabet anlay??lar? ile yaratt?klar? ortamdan yararland? tetikçiler ve onlar?n azmettirenleri.