!á¹`@ face="Verdana" size="2">DÜN sabah gazeteye gelmeden önce bir arkada??mla Agos Gazetesi’nin önüne gittik.  Sabah?n erken saatlerinde bile kalabal?kt?.Taziye defterini imzalayanlar, çiçek b?rakanlar, mum yakanlar. Biz defteri imzalad?ktan sonra bakt?m ya?l? bir kad?n elinde tek bir karanfille çiçek y???n?na do?ru ilerliyordu.

Tek karanfilini b?rakt? ve uzakla?t?.

Hrant Dink’in öldürüldü?ü nokta bence sonsuza dek öyle kalmal?.

Mumlarla, çiçeklerle ve Hrant’?n resmiyle.

Dünkü gazetelerde Hrant Dink an?t?n?n ?i?li’ye dikilmesi, vuruldu?u caddeye Hrant ad?n?n verilmesi gibi önerilere rastlad?m.

Öldürüldü?ü noktan?n sonsuza kadar öyle kalmas? talebinden daha da ütopik öneriler.

Ke?ke gerçekle?seler ama Hrant Dink daha topra?a verilmeden ?u örneklere bak?n:

Bir gazete"Katil Ermeni" ba?l???n? atm??.

Kad?köy’deki Surp Takvor Kilisesi’nin duvar?na suikasttan tam bir gün sonra "Bir Hrant öldü, nice Hrant’lara" yaz?lm??.

"Hepimiz Hrant’?z, hepimiz Ermeni’yiz" ba?l???na okur yorumlar?nda "Ne Ermeni’si, biz Türk’üz Türk" gibi tepkiler yer alm??.

Irkç?l?k hastal???n?n kökleri o kadar derinlerde ki.

Bu karamsar tabloda küçücük bir umut ????? var.

Hrant Dink’in öldürüldü?ü gün spontane bir ?ekilde geli?en Taksim Harbiye yürüyü?ü.

Cuma günü Taksim’de saat sekizde ba?layan yürüyü?e yirmili ya?lar?nda olan k?z?mla kat?ld?k.

El ele Taksim’den Harbiye’ye, kimi zaman sloganlara kat?larak yürüdük.

Çi?eleyen ya?murun alt?nda bir ?ey dikkatimi çekti.

Etraf?mdakilerin yüzde 90’? gençti.

K?zlar, o?lanlar ellerinde Hrant’?n posteriyle yürüyen binlerce genç.

Hrant Dink’in gençleri.

Dün de bakt?m farkl? gençlik sivil toplum kurulu?lar?ndan üniversite, bas?n ve di?er meslek gruplar?ndan 301 genç imzalad?klar? bildirde Dink ailesinden özür dilemi?ler.

?öyle demi?ler: "Sevgili baban?z mahkemelerde linç edilirken yan?nda olamad???m?z için utan?yoruz. Baban?z? koruyamayan devletin vatanda?lar? oldu?umuz için utan?yoruz"...

Türkiye’de günün birinde bir ?eyler de?i?ecekse bu Hrant Dink’?n gençleri sayesinde olacak.