BU NEY?N SAVA?I?

Hafta sonu Adana'da bir konferansa gitmi?tim -üniversitede. Konu?ma bitince, oradaki konumla ilgisi olmad??? halde, bir t?p fakültesi üyesi kalk?p Ermeni k?y?m? konusundaki tutumumla ilgili, 'soru' olarak kamufle edilmi? sald?rgan bir ?eyler söyledi. Cevap verdim, ba?ka sorular geldi. Neyse, bu fasl? kapat?p ç?kt???m?zda, Hrant Dink'in haberini ald?k. Ayn? dakikalarda, o ö?retim üyesinin ortaokul mezunu arkada??, ayn? zihniyeti, ayn? duygular?, elinde tabanca olmak üzere dile getiriyormu?.

Hrant'la y?llard?r arkada??z. Benden 11 ya? küçüktü, ama bunu ben, kendi hesab?ma, hissetmezdim. ?imdi, bu ölümün bana tatt?rd??? ac? üstüne, kendi ki?isel duygular?m üstüne bir ?ey söylemek istemiyorum. Hrant'?n olgunlu?una de?inmek istememin nedeni, onun kendini nas?l yeti?tirmi? bir insan oldu?unu açabilmekti. Do?ru dürüst bir insan olmay?, do?ru dürüst bir insan?n dü?üncelerini dü?ünüp duygular?n? duymay? ö?renmi?ti. Ak?lc?yd?, ama ayn? zamanda çok duyarl?yd?. Bir insana 'nefret'ten ba?ka bir duyguyu otantik olarak ya?atmayacak bir arkaplandan geliyordu. Bireysel hayat? yoksunluklarla geçmi?ti ama bundan çok daha belirleyici olan 'topluluk' bilinci, kan, kin ve nefret zemini üstünde kurulmu?tu. Bütün bunlar?n içinden Hrant Dink, bir sevgi an?t? gibi boy atmay? ba?arm??t?. '?ntikam' de?il, 'empati'ydi, aya??n? basmak için seçti?i sa?lam toprak.

Bu 'mucize'ydi öldürülen. Bu adamlar, yaln?z teti?i çeken ya da silah? verip 'Gazan mübarek olsun' diye u?urlayanlar? kastetmiyorum sadece, bunlar?n arkas?nda ve daha yükseklerde durup bu kuklalar?n iplerini oynatanlar?, 'önümüzdeki 50 y?l içinde Türk gençli?inin ideolojisi'nin ne olaca??na karar verenleri kastediyorum. Bu adamlar, 'sevgi'yi öldüremiyorlar.

As?l hedefleri bu, ama bunu yapmak mümkün de?il.

'Dostluk', 'ahlak', 'güzellik' gibi ?eyleri öldüremiyorlar. Bunun

verdi?i h?rsla, üzerinde o kavramlardan en fazla ?ey ta??yan Hrant gibi insanlara gidiyor ve onlar? öldürüyorlar.

Bir yanda Hrant.. sevgi ve kar??l?kl? sayg?, anlay?? üstüne kurulu bir hayat?, kendi hayat?n? bir çiçek gibi büyüten bir adam. Öbür yanda, 'Abi direkman gittim vurdum' diyen ac?nas? bir müsvedde.

Ben, dedi?im gibi, Hrant'la arkada?t?m. Birçok zaman somut bir i? üzerinde bir araya gelirdik, ama dostlu?umuz i?le s?n?rl? de?ildi. Çevresindeki herkesin onu nas?l sevdi?ini görebiliyordum, böylece. Az tan?yan, çok tan?yan, ama sonunda hepsi. Öldürülmesiyle birlikte, onu hiç tan?mayanlar?n da nas?l sevdi?ini gözlemlemeye ba?lad?m. ?lk haberdar oldu?um Adana'da ba?lad? bu. Benim de bu münasebetle orada tan??t???m bu iyi insanlar Hrant'? yazd???ndan, söyledi?inden biliyorlard? tabii, ama ?ahsen yüz yüze gelmemi?, tan??mam??lard?. Buna ra?men, nas?l içlerinin parçaland???n? gördüm. Onlar?n hali de benimkinden çok farkl? de?ildi.

Ve bütün bu insanlar? bir araya getiren ?eylere kar?? nefret, dü?manl?k, kar??m?zdaki cephede yer alanlar? bir araya getiren temel.

Onun için, bu i? art?k bir 'demokrasi mücadelesi' olmaktan ç?k?yor. '?nsanl?k nedir? Ahlak nedir?' Verdi?imiz sava?, art?k bunlar?n sava??.