TÜRKLER

Hrant'?n gidi?i Türklerin bize 'Art?k kendinizi kand?rmay?n' demesi belki de. Sokaklarda Hrant için biriken insanlar 'benim Türklerim' ama, acaba o Türk'ten içerü de?i?meyen ba?ka bir Türk mü var?

Hrant'la birlikte Avrupa'daki Ermeni diyasporas?n?n kar??s?na epeyce çok ç?km??t?k son dönemde. Tart??malar döner dola??r hep ayn? noktada yo?unla??rd?. Soru Türklerin de?i?ebilip de?i?emeyece?iydi...

Diyasporadakiler Türklerin de?i?emeyece?ini, uygarl???n getirdi?i tüm yeniliklere kar??n, onlar?n ötekini kabullenemeyen özlerinin hep orada oldu?unu söylerlerdi. Biz ise 'Türkler' diye bir kategoriden söz etmenin yanl?? oldu?unu, son dönemde Türkiye'de her kesimde önemli bir de?i?im dinami?inin ya?and???n?, art?k geçmi?e ve ötekine farkl? biçimlerde de bak?ld???n?, toplumun kand?r?lmaktan b?kt???n? örnekleriyle anlat?rd?k. Sonuçta kar??m?zdaki grubun büyük ço?unlu?unun bizim fikrimize geldi?ini, Türklerle ili?kide normalle?menin bizzat Ermeni kimli?inde bir normalle?me üretti?ini gözlemler, kendimizden memnun otelimize dönerdik. Yolda hemen her zaman sevinçli, hatta co?kulu oldu?umuzu hat?rl?yorum. Sanki ad?m ad?m köhnemi? kilitleri aç?yormu?uz, bir toplumu ve kültürü aç?k havaya, özgürlü?e ta??yormu?uz gibi bir duygumuz olurdu. ?yimserli?imiz bir gün bile azalmad?... Sonunu gördü?ümüz hay?rl? bir yolda ilerlemekte oldu?umuza ili?kin güçlü bir kanaatimiz vard?...

Oysa Türklere ili?kin bu 'de?i?mezlik' kan?s? hiç de yabanc? oldu?umuz bir görü? say?lmazd?. Çocuklu?umdan beri ve özellikle siyaset yazmaya ba?lad???mdan bu yana babam s?k s?k geçmi? örneklere dönerek fazla kendimi y?pratmamam?, çünkü 'bu Türklerin de?i?meyece?ini' konu?mas?n?n bir yerine ili?tirirdi. Kendi babas? da ona hep bunu söylemi? ve nihayette hakl? ç?km??t?... Anla??lan her Ermeni nesli gelece?in art?k eskisi gibi olmayaca?? kanaatiyle kendini bir süre avutuyor, sonra da Türklerin de?i?meyen özüyle kar?? kar??ya geliyordu. Ama Hrant'la ben bu telkinlerin üzerinde durmaz, kendimizi ikna etti?imiz bir umut çizgisi üzerinde yolumuza devam ederdik. ?imdi dü?ünüyorum da demek ki henüz gençmi?iz... Babam?n çoktan ö?renmi? oldu?unu bilecek ya?ta de?ilmi?iz...

Hrant'?n gidi?i Türklerin bize 'Art?k kendinizi kand?rmay?n' demesidir belki de. Bugün sokaklarda Hrant için biriken insanlara bakarak de?i?imi görsem, 'Benim Türklerim i?te bunlar' desem de, acaba o Türk'ten içerü de?i?meyen ba?ka bir Türk mü var, diye sorgulamadan edemiyorum. Bu fark?ndal?k içimi burkuyor... Benim 'Türk' dedi?im insanlar?n hayat?m?, günümü, fikirlerimi, iç dünyam? payla?t???m can yolda?lar?m oldu?unu nas?l es geçebilirim? Ama eninde sonunda di?er 'Türk'ün ortaya ç?k?p her ?eye damgas?n? vurdu?u gerçe?ini de nas?l görmezden gelebilirim? Bugün art?k mesele 'Ermeni sorunu', 'soyk?r?m' falan de?il... Art?k bu iki Türk'ün aras?ndaki esas meseleyi ya??yoruz... Ermeniler olarak yar?n? hangi Türk'ün belirleyece?ini merak ediyoruz. Ve gönlümüz bir güvercin tedirginli?i içinde bizim can yolda?lar?m?z?n bu insanl?k s?nav?ndan yüz ak?yla ç?kmas?n? diliyor...

Hrant'? hazmedemeyen, onun varl???na bile tahammül edemeyen

öteki Türk'ün cinayete uzanan elini tutacak, onu anlayacak halimiz yok.

Katil henüz re?it de?ilmi?... Hrant olsa "Tam da bu i?te" derdi, "Türkler re?it mi ki?" Olgunla?mas? engellenmi? bir toplumda ya?ad???m?z?n fark?ndayd?k zaten, ama belki ?u soruyu da sorma zaman? geldi: Yoksa kendi kimlik sorununu ötekine yönelen bir ?iddet eylemine dönü?türerek ayinle?tiren, bu i?ler için 'ya?? küçültülmü?' bir toplum mu bu? Benim Türklerimin önündeki mesele art?k aç?k... Toplu patolojiye do?ru h?zla kayd?r?lmak istenen toplumun intihar?n? engellemek, herkesin kendisini 'insan' hissedece?i bir var olma halini ortaya koymak...

Türkler de?i?ebilir tabii ama öteki Türkleri de?i?tirebilirler mi, gerçekten de söylemek zor. Ama niye olmas?n?.. Hrant olsa benim bu ku?kuculu?uma kar?? ç?kar, "Onlar da insan de?il mi, hayret bi?ey" derdi...

Yazar Etyen Mahçupyan'?n dünkü Zaman gazetesinde ç?kan kö?e yaz?s?