KURUMAK...

Hrant'?n arkas?ndan yaz? yazmak için oturmu?um kâ??d?n ba??na. Kâ??t bana bak?yor, ben kâ??da. Yazd???m her cümle eksik geliyor, kurabilece?im her dil mânâs?n? yitirmi?.
"A?lamaktan gözlerimiz kurudu art?k." diyor Rakel, yar? mahcup, sanki bu da bir suçmu?ças?na bu topraklarda. Ben "gözp?narlar? kurudu" laf?n? bir metafordan, bir dil benzetmesinden ibaret zannederdim. De?ilmi? me?er. Hakikaten çekilirmi? me?er gözya?? gözden, t?pk? bir anan?n memesinden kesilen süt gibi, bir gecede a?aran saç gibi, damla damla eriyen beden gibi, gözp?narlar? da kururmu? me?er kah?rdan. Bilmezdim...

Rakel, Hrant'?n bunca senelik kar?s?, çocukluk a?k?, çocuklar?n?n annesi, gönülda??, ruhda??... ?imdi Rakel'in yerine, onun o kuruyan gözp?narlar?n?n yerine gözya?? dökebilen, yas?na ortak olabilen, vicdan?yla dü?ünen bir Türkiye mi ya?ad???m, soludu?um, sevmekten hiç vazgeçemedi?im bu memleket? Rakel'in yerine a?layanlar var m? sahi, onu hiç tan?masalar da, yollar? onunla hiç kesi?memi? olsa da, uzakta olsalar da, bu Anadolu kad?n?n?n ac?s?n? ta yüreciklerinde s?z?m s?z?m hissedebilenler var m?? Kaç ki?i? Kaç ki?i olunca çok, kaç ki?i olunca yeterli... Tereddüt ediyorum ilk defa. Belki de kuruyoruz topluca, toplumca. Kelimelerin suç, dü?ünmenin tehlikeli, farkl?l???n ay?p oldu?u yerde, kurutuyoruz kendi potansiyelimizi, harc?yoruz kendi güzelli?imizi.

Güzeliz çünkü, her ?eye ra?men. Mademki insan?z, güzeliz demektir.

Çünkü "Biz insan? en güzel ?ekilde yaratt?k." diyor Kur'ân-? Kerim. Ama ard?ndan diyor ki, "Sonra onu a?a?? âlemlerin en a?a??s?na indirdik." Ba?kas?n?n ac?s?n? kendi etinden et kopar?lm?? gibi ya?ayamad?ktan sonra, e?ref-i mahlukat payesini nas?l hak edebilir ki insan o?lu, insan k?z? insan? Nedir en güzel ?ekilde yarat?ld??? halde, bu kadar pür, böylesine özel oldu?u halde ta a?a?? âlemlerin de a?a??s?na inmesine sebep olan Adem o?ullar?n?n, Havva k?zlar?n?n? Tüm ömrümüz boyunca, vaktiyle o dü?tü?ümüz mertebeye yeniden ç?kabilmek, kendimizi geli?tirmek, gönül gözümüzü açmak, herhangi bir milletten, etnik kökenden filan de?il, her ?eyden evvel insan olabilmek ve kâinat? içimizde eritmek için sonsuz çaba göstermekle yükümlü de?il miyiz? Yüre?ini geni?lete geni?lete, anlay??la, a?kla... Bu âlemde ö?retmen de?il, ö?renci oldu?unu unutmadan, ba?kalar?ndan da, yabanc?dan da, farkl? olandan da, hatta senin fikirlerini zerre kadar payla?mayandan da ö?renecek bir ?eylerin oldu?unu ak?ldan, tevazuyu özünden ç?karmadan... Rakel'in gözp?narlar? kurur da, bir insan can?na k?yabilecek kadar insan? insanl?ktan uzakla?t?ran kinin ve ?iddetin ve hamasetin kayna?? kurumaz m??

Hrant'?n arkas?ndan yaz? yazmak için oturmu?um kâ??d?n ba??na. Kâ??t bana bak?yor, ben kâ??da. Hrant'?n arkas?ndan yaz? nas?l yaz?l?r bilmiyorum ki. Hrant ile sohbet edilir, her kelimenin rengini tada tada. Onunla yemek yenir, hüzünlü keyifli dost meclislerinde. Hrant ile türkü söylenir, Sar? Gelin'in Ermenicesi ondan dinlenir. Hrant ile hikâyeler anlat?l?r, geçmi?ten bahsedilir ve bir türlü gelmeyen o güzel gelecekten. Hrant ile dü? kurulur, umut edilir, daha iyi, daha ayd?nl?k, daha demokrat bir Türkiye'ye, bunun mümkün oldu?una inan?l?r. Hrant ile beraber insana ve insanl??a dair ümidiniz tazelenir. Onunla haf?za önem kazan?r ve yürek... yüre?iniz s?zlar. S?zlamas? güzel, der muhtemelen Hrant, var ki s?zl?yor... Hrant ile sorulara cevap aran?r. Osmanl?'n?n torunlar? olan bizler, bir imparatorluktan kalan bu topraklar?n mirasç?s? olan bizler, Osmanl? kadar çok sesli, çok kültürlü, Osmanl? kadar ço?ul ya?ayabilecek miyiz tekrar? "Ermeni" ya da "Rum" ya da "Yahudi" laf?n? bir küfür gibi kullanmadan, hakça, âdilce ve daima bir arada? Hrant ile insanlar? bölen ve ay?ran farkl?l?klar de?il, insanlar? birbirine ba?layan ortakl?klar önem kazan?r. Hrant ile tüm bunlar yap?l?r biliyorum da onun arkas?ndan yaz? nas?l yaz?l?r bilmiyorum...