H?ÇB?R?N?Z HRANT D?NK DE??LS?N?Z!

Buydu i?te... Bize yak??an buydu. Kimi haber kanallar? ‘on binlerin kat?l?m?yla’ ifadesini kulland?, kimileri ‘yüz binler yürüyor say?n izleyiciler’ diye duyurdu... Ne fark eder...

Hükümetin cenaze töreninde temsilci bulundurmas? da iyi oldu. ‘Terör’le hedeflerine ula?mak isteyen ki?ilerin ya da çevrelerin hesab?n? bozacak bir görüntüydü bu.

Biz, bütün farkl?l?klar?m?zla, bütün renklerimizle, bütün farkl? dini, mezhepsel, ?rksal görünürlü?ümüzle bir ‘ulus’tuk ve istesek de imparatorluktan tevarüs etti?imiz al??kanl?klar?m?zdan, bir arada ya?ama al??kanl???m?zdan kopamazd?k, kopmamal?yd?k.

Bunu göstermi? olduk.

Hrant Dink’in de farkl? platformlarda, farkl? vesilelerle anlatmaya çal??t??? ?ey buydu. Diaspora Ermenileri’nin toplant?s?nda da bunlar? söylemi?ti, kendisine 301 ve kerinçli-kerinçsiz eylemler olarak dönen mahut röportaj?nda da bunu söylemi?ti.

Tamam, istesek de o tevarüs edilmi? al??kanl?klar?m?zdan kopamazd?k da, bunu göstermek için ille de birilerinin ölmesi mi gerekiyordu?

Hrant Dink’in ölmesi mi gerekiyordu?

Ben de buna itiraz ediyorum i?te...

Bir de ?u:

Medyadan baz? arkada?lar, kaç gündür, ‘Bu Türkiye’ye s?k?lm?? bir kur?undur, istikrar?m?za yöneltilmi? bir sald?r?d?r’ türünden yorumlar yap?yorlar.

Belki öyledir.

Belki cinayet derin ve karanl?k mahfillerce tezgahlan?p ihaleye ç?kar?lm??t?r.

Belki tüm hesap mevcut istikrar? bozup ‘siyasi destablizasyon’a kap? aralamak ve önümüzdeki iki seçimin gelece?ini garanti alt?na almakt?r.

Belki olay, milliyetçi duygular? kabarm?? iki serserinin i?ledi?i adi bir cinayettir.

?udur budur.

Fakat, ölen insand?r.

Delinmi? taban?yla resmedilmeden önce sizler bizler gibi nefes alan, ac? çeken, ac?kan, gülen, a?layan bir insan.

Bir de, cinayetten ders ç?karmam?z gerekti?ini söyleyip, bizi ‘yüksek empati’ye davet edenler var; sanki bu cinnet ortam?n?n olu?mas?nda birinci derecede katk?lar? yokmu? gibi... ‘Kimse kimseye sövmesin’ diyorlar. Onlar bizi ikinci cumhuriyetçi, libo?, gerici, takkeli bilmem ne diye suçlad?klar?nda, biz hemen galeyana gelip ‘?rkç?’, ‘fa?ist’ damgas?n? yap??t?rmayacakm???z.

Empati yapacakm???z.

Birbirimizi anlayacakm???z.

Çünkü hepimiz Hrant Dink’mi?iz.

Hepimiz Ermeni’ymi?iz.

Hay?r, hiçbiriniz Hrant Dink de?ilsiniz.

Bu ülkede ‘hukuk cinayetleri’ i?lendi?inde sustunuz.

Partiler, dernekler, odalar, vak?flar, lojmanlar kapat?ld???nda sesinizi ç?karmad?n?z.

Size benzemeyenin hukuku söz konusu oldu?unda kula??n?z?n üstüne yatmay? tercih ettiniz.

Televizyon ve gazeteler çar?af çar?af ‘medyatik linç’ görüntülerine yer verdi?inde ‘Can?m, rahat etmek istiyorlarsa onlar da bizim gibi ya?as?nlar’ dediniz.

Kendinizi kurtarmak için arkada?lar?n?z? satt?n?z, meslekta?lar?n?z? and?çlad?n?z.

Hiçbiriniz Hrant Dink olamazs?n?z.

Hrant Dink olabilmenin birinci ko?ulu, ‘ötekinin hukuku’na riayettir.

Bu da maalesef sizde bulunmuyor.