="justify">"Her ölüm, ölenin k?yametidir" derler. Hele, ki?inin dünya hayat? bir ba?kas? taraf?ndan cebren noktaland?ysa, geride kalanlar?n hüznü ve ?st?rab? daha da a??r olur. Böylesine a??r bir hüznü, Hrant Dink'in katledilmesinin ard?ndan hepimiz hissettik. Topra?? bol olsun, dinince dinlensin.

·da??n?z bir meslekda??n?z ise, ve daha da önemlisi yazd?klar? ve söyledikleri yüzünden can vermi?se ve bu cinayet memleketinizin itibar?n? ayaklar alt?na alacak mahiyetteyse teti?i çeken ele sadece lânet edersiniz.
Hrant Dink can verdi?i andan itibaren Türkiye bunu yapt?, kurban?na sahip ç?karken katile lânet okudu ve bu topra??n bizden farks?z sahibi olan evlâd?n?, kendisinden beklenen bir zarafetle sonsuzlu?a u?urlad?.
Ama, ya ifrat, ya tefrit ?eklindeki milli âdetimiz bu hadisede de üstün geldi ve ifrata kaçt?k. Fatih Altayl?, dün kurban?n milliyetini öne ç?kartmam?zdan ve onun bir insan oldu?undan bahis bile etmememizden yak?n?yordu, hakl?yd?. "Hepimiz Ermeniyiz" yahut "Hepimiz Hrant?z" tarz?ndaki ifadelerle etraf?m?za ?rkç?l???n daniskas?n? empoze etti?imizi ve bunun "Ben de filâncay?m" ?eklinde kar??l?k getirece?ini nedense dü?ünmedik.

Sadece me?ru müdafaa
?imdi, ba?ka bir i? daha yapmak üzereyiz: Hrant Dink cinayetinden sonra sadece diasporaya de?il, bütün dünyaya kar?? Ermeni meselesinde suçluluk hissederek boynu bükük bir görüntü sergiliyoruz.
Bir devletin, vatanda??n?n dü?ünceleri yüzünden katledilmesinin önüne geçememesinin ay?b? tabii ki çok büyüktür. Ama bu ay?b?n seneler boyunca artarak devam eden bir ithamlar silsilesinin kar??s?nda ezilme endi?esi yaratmas? ve "Aman yabanc?lara kar?? ay?p olmas?n" korkusuyla suçlamalar? kabul eder bir hâl almas? ise çok yanl??t?r!
1915 Türkiyesi'nde ayr?nt?lar? bile hat?rlayan? irkiltecek derecede fena olaylar ya?and? ve her iki taraftan da maalesef çok ki?i can verdi. Fakat, 1915 olaylar?n?n mimar? kabul edilen Talât Pa?a, o senenin 24 Nisan sabah? uyan?r uyanmaz "Türkiye'yi ?u Ermeniler'den temizleyeyim" diye dü?ünmedi. Ya?anan her?eyin mutlaka bir sebebi vard? ve tehcir, devletin me?ru müdafaa hakk?n? kullanmas?yd?.

Sabah, ölüm haberleri geldi
Türkiye, hadiselerin üzerinden 60 küsur sene geçmesinden sonra bu defa diplomatlar?m?z? hedef alan bir terör dalgas?yla kar??la?t?. Lübnan'da ve ?ran'da gazetecilik yapt???m 80'li senelerde, mâlum örgütten gelen tehditlere kar?? silâhl? muhaf?z kiralay?p dola?t???m zamanlar yahut bir gece önce beraber oldu?um tan?d?klar?m?n ertesi sabah can vermelerinin haberini ald???m günler, benim için bile daha dün gibi...
Cahide M?hç?o?lu, Necla Kuneralp ve Neslihan Özmen gibi bu teröre kurban giden han?mlar?n ve çocuklar?n isimleri art?k çoktan unutuldu, o y?llarda can veren birçok diplomat?m?z? ?imdi sadece mesai arkada?lar? hat?rl?yor, ac?lar? ise ailelerinin gönlünde.
Dolay?s?yla, "Hepimiz Ermeniyiz" yahut "Hepimiz Hrant?z" ?eklindeki sloganlar öncelikle bu kurbanlar?n ailelerini rencide eden sözlerdir. Bu sloganlar?n ba?ka gruplarda yarataca?? tahrik ise i?in cabas?d?r ama as?l hata, "Biz de vaktiyle fena i?ler yapm??t?k can?m" dü?üncesiyle suçlamalara kar?? kabahatli bir çocuk tavr?na bürünmemizdir.
Hrant Dink'in cenazesi, 90 seneden buyana devam eden bu kör dövü?ünün taraflar?n?n hiç olmazsa biraraya gelmeleri imkân?n? yaratt?.
Ama, unutmayal?m: Diyalog, tek tarafl? taviz vermek de?ildir ve Türkiye'ye yak??an, Hrant Dink'in hat?ras?na sahip ç?kmakta gösterdi?i asil tavr? diyalogda da göstererek bu yolda can vermi? olanlar?n hat?ralar?n? temiz tutmakt?r.