|
Hrant Dink'in ölümü bir trajediydi. Ancak ?imdi Türk toplumunun önünde bu trajediyi daha parlak bir gelecek için bir dönü?üm noktas? olarak kullanma f?rsat? bulunuyor. Hrant ile son olarak ekimin ilk haftas?nda görü?tüm. Özel bir i?le k?sa bir süre için Amerika'dan ?stanbul'a gelmi?tim. Hrant'? da baz? konularda görü?lerini almak için ziyaret etmek istiyordum.
Fransa'da Ermeni soyk?r?m? inkâr kanununun görü?ülme günleri idi. Hrant'? AGOS'ta yaz?hanesinde ziyaret ettim. Çok yorgun ve endi?eli görünüyordu. O her zamanki enerjisi ve iyimserli?i yoktu. Nedenini sordum. Soyk?r?m inkâr kanununun onaylanmas?n?n hemen hemen kesin oldu?unu ve buna çok üzüldü?ünü söyledi. Kanunu destekleyen biri olarak neden üzüldü?ünü sordum. Kanuna kar?? Türkiye'de olu?acak tepkiden ve bunun Türkiye demokrasisine verece?i zarardan endi?e etti?ini söyledi. Kanuna fikir özgürlü?ü bak?m?ndan da
kar?? oldu?unu aktard?. Ben baz? görü?lerini payla?mad???m? söyledim, Türkiye demokrasisiyle ilgili endi?elerinin de yersiz oldu?unu anlatt?m. Tam o s?rada, dünyalar kadar sevdi?i e?i Rakel arad?. Ayn? endi?eleri onunla da payla?t?. Anlad???m kadar?yla, Rakel de endi?e etmemesini, her ?eyin daha iyi olaca??n? söyledi. O gün Hrant, sadece birkaç ayl?k torunu hakk?nda konu?tu?umuzda gülümsedi.
O gün AGOS'tan ayr?l?p, çiseliyen ya?murda caddede yürüme?e ba?lad???mda, Hrant'?n Türkiye'yi ne kadar içten sevdi?ini dü?ündüm. Bana, bir diaspora Ermenisi olarak, en büyük endi?esinin Türkiye demokrasisi oldu?unu söylüyordu. O gün, Hrant'?n gazetelerde, yay?n organlar?nda yazd?klar?n?n, söylediklerinin ne kadar samimi ve içten oldu?unun fark?na vard?m. 19 Ocak sabah?n?n Bat? Amerika'daki erken saatlerinde korkunç haberi duydu?umda, birkaç ay önce Hrant ile yapt???m görü?meyi hat?rlad?m. Ayn? zamanda akl?ma, ABD'nin efsanevi insan haklar? öncüsü Martin Luther King'in
1963'te yapt??? ünlü 'I have a dream' konu?mas? geldi. Aynen King gibi Hrant'?n da Türkiye için bir rüyas?, bir özlemi vard?. Türkiye'de herkesin, Türk veya Kürt, Müslüman veya H?ristiyan, Sünni veya Alevi, herkesin karde?çe ve insanca, huzur ve e?itlik içinde ya?amas?n? istiyordu.
King, 1964'te Nobel Bar?? Ödülü'nü kazand? ama 1968'de hain ve mant?ks?z bir suikasta kurban gitti. Rüyalar? gerçekle?ti ama kendisi bunlar? göremedi. Zamans?z ölümü ailesine ve cemaatine büyük ac?lar ya?att? ama ayn? zamanda Amerikan toplumunun büyük ço?unlu?unu sarsarak do?ru yolu seçmesine ivme verdi.
?imdi, Hrant'?n u?rad??? ak?ld??? suikasttan da ç?kar?labilecek tek umut da bu. E?er bu cinayet Türk toplumunu sarsarak, onu demokrasi ve e?itlik yolunda daha h?zl? ilerlemeye sevk ederse, bundan seneler sonra Türkiye, Avrupa, dünya Ermeni camias?, ve tüm dünya 'Hrant Dink bo?una ölmedi' diyebilirler.
Nobel bile kazanabilirdi
Hrant halen gençti, daha yapaca?? çok i? vard?. Ya?at?lsayd?, Nobel Bar?? Ödülü'nü kazanmaya büyük ?ans? vard?. Yerinin doldurulmas? zor, e?siz bir insand?. Ölümü; ailesi, cemaati, ve arkada?lar? için çok büyük bir trajedi oldu. Ancak ?imdi Türk toplumunun önünde bu trajediyi daha parlak bir gelecek için bir dönü?üm noktas? olarak kullanma f?rsat? bulunuyor. Türkiye; Hrant'?n rüyalar?n?n gerçekle?mesi yolunda daha h?zl? yol al?p, Hrant'?n hayat?n?n ve ölümünün bo?a gitmesine müsaade etmemelidir.
Elveda Hrant, k?ymetli arkada??m. Sen gittin ama rüyalar?n bizimle hâlâ ya??yor.
Ara Arabyan: Arizona Üniversitesi ö?retim üyesi
|