!áH€ ="justify">ULUSUMUZ için ne denli bir onur ve ne denli bir asálet madalyas?d?r ki, Hrant Dink’in katlinden beri aln?m?z "hepimiz Ermeniyiz" sembolüyle p?r?ld?yor. Asl?nda, yukar?daki simgeselli?in kökeni 1943 Ekimine uzan?r.

Çünkü o tarihte Hitler Almanya’s?, Danimarka halk?n?n ve hükümetinin 1940’taki i?gal ba??ndan beri Nazilere teslim etmeyi reddetti?i Yahudileri mutlaka toplamak karar? ald?.

Operasyonlar? kolayla?t?rmak için de, gamal? haç boyunduru?u alt?ndaki di?er yerlerde oldu?u gibi, ilk i? olarak Musevilerin gö?üslerine sar? Davudi y?ld?z yerle?tirilmesini istedi

Berlin özel temsilcisi Werner Best bunu Saray’na bir ültimatom olarak sundu.

* * *

FAKAT, pes etmek ne kelime ve tam tersine, Kral 10. Kristian derhal meydan okudu.

??galci komutana, böyle bir durumda kendisinin ertesi sabahtan itibaren Davudi y?ld?z dikilmi? resmi üniformayla Kopenhag sokaklar?nda yürüyü?e ç?kaca??n? bildirdi.

Taçl? devlet yöneticisinin yukar?daki tavr? duyulur duyulmaz da, zaten hiçbir ?ekilde Nazilerle uzla?mam?? olan ülke ahalisi ?u slogan etraf?nda birle?ti:

"Hepimiz Yahudiyiz"!

* * *

OYSA tabii ki, Danimarkal?lar bu simgeyi benimsemekle ne kendi Cermen ?rklar?n? b?rak?p Sami kavme geçmi?; ne de ?sevi dinlerini Musevi inançla de?i? toku? etmi? oldular.

Yaln?z ve yaln?z, farkl?l???ndan dolay? husûmete maruz kalan "öteki"ni sahiplendiler.

Onu "ben" k?lmak erdemini, yüceli?ini ve alicenápl???n? sergilediler.

Zaten bundan dolay?d?r ki, tüm Danimarka ulusu insanl?k tarihinde "ádil" diye yaz?ld?.

Art?, o gün bugündür de, "hepimiz"in arkas?na herhangi bir ma?dur kimli?i ekleyerek bunu bütün bir "biz"le özde?le?tirmek, insaniyetçili?in temel sembollerinden birine dönü?tü.

* * *

N?TEK?M, söz konusu "biz" duruma, mekána ve olaylara göre de?i?iklik arzetti.

Örne?in, atm??l? y?llar ortas?nda, ?rkç?l??? reddeden Amerikal? beyazlar kara tenlilerin otobüse al?nmad??? bir Memphis’te, bir Albany’de, "hepimiz zenciyiz" diye gösteri yapt?lar.

Yahut, Hintli yazar roman?ndan ötürü "kátli váciptir" fetvás?yla kar??la?t???nda, fikir ve ifade özgürlü?ü savunucusu ayd?nlar "hepimiz Salman Rü?di’yiz" rozetiyle dola?t?lar.

Daha yahut, Nazi art?klar? Solingen’de gurbetçilerimizin ya?ad??? evi kundaklad???nda, "öteki" nefretini lánetleyen Almanlar "hepimiz Türküz" pankart? alt?nda yürüdüler.

Ve yine tabii ki, çok uzatabilece?im bu örneklerle ne o Amerikal? beyazlar "zenci"; ne o liberal yazar ve çizerler Rü?di, ne de o sar???n Tötonlar "Türk" oldular. Olamazlard? da. T?pk?, Dink cinayeti ertesinde "hepimiz Ermeniyiz" diye hayk?rmak onur ve asáletini sergileyen insanlar?m?z?n Hay soyundan ve Gregoryen dininden olmad??? ve olmayaca?? gibi!

* * *

O halde, tabii ki, "hepimiz Ermeniyiz" diyebilmek ulusumuzun onurudur. Asáletidir.

Buradaki simgesel mesaj?; metaforik benzetmeyi ve bilhassa da, "empati" denilen, "kendini ’öteki’nin yerine koymak" dürtüsünü görmemek için kör olmak gerekir.

"Há?á ve esta?furullah, Türk o?lu Türküm" diye mugálátáya kalk??mak için ise, o "öteki"ne husûmet ekseninde nefret ideolojisi ve nefret siyaseti üretiyor olmak gerekir.

Ve kim anlamaktan áciz ki, "hepimiz Ermeniyiz" diyen bir Türk, ba?ta en ?rkç? ve ?oven Ermeni diasporas? nezdinde olmak üzere, o "Türklü?ü" zirveye yüceltir ve yüceltiyor.

Ve kim görmekten mahrûm ki, "öteki"ni "ben" olarak sahiplenmek erdemini dile getiren bir ulus ve bir halk insanl?k camias? sath?nda "ádil" mertebesine eri?ir ve eri?iyor.

Evet evet, mutlaka "hepimiz Ermeniyiz", çünkü hepimiz "öteki"ni "ben" ve "ben"i "öteki" k?lmak iradesiyle yola ç?kan insani ve insaniyetçi "Türkiye ulusu" mensuplar?y?z.