ellspacing="0" ceŽÿ]B?R YORGO'NUN ANILARIS

Bu yaz?n?n yar?s? Hrant Dink’in cenaze törenini izlerken olu?tu. Hrant ile son olarak Papa’n?n ?stanbul ziyareti s?ras?nda kar??la?t???m?zda birbirimize rak?l? masada bulu?ma sözü vermi?tik. Olmad?. Bu yaz?n?n di?er yar?s? ise cenaze töreninden sonra k?zg?nl???m geçip, soka?a pencereden de?il de balkondan bakabildi?im bir saate haz?rland?. Ard?ndan yaz?n?n iki yar?s?n? birle?tirdim. ?lk yar?s?ndan bir paragraf, ikinci yar?s?ndan bir paragraf...

(e?tirdim. ?lk yar?s?ndan bir paragraf, ikinci yar?s?ndan bir paragraf...

Çocukluk y?llar?mda, paskalya bayram?ndan iki gün önce bir kutsal cuma günü kiliseden ç?karken, evimize kadar sönmeden götürmeyi gelenek sayd???m?z mumlar?, birileri yolda elimizden al?p hat?rlamad???m bir ?eyler söyleyerek paramparça etmi?ti. Aileden hiçbirimiz tepki göstermemi?tik, gösteremezdik. Öyle büyütülmü?tük.

Kimdi bu insanlar? Mumlar?m?z, daha do?rusu biz, onlar? niye rahats?z ediyorduk? Neden o kalabal?k yolda birileri ç?k?p da orac?kta bize yap?lan ay?ba tepki göstermedi?

Ertesi y?l ayn? gün kiliseden ç?karken mumlar?m?z? söndürdük. Görünmesin diye bir torbaya koyarak döndük evimize. Sonraki y?llarda da kiliseden ç?karken mumlar?n hep sönük olmas?na dikkat ettik. "Farkl?" idik, yani "öteki"...

MADALYONUN B?R DE ÖBÜR YÜZÜ VAR

Çocukluk y?llar?mda ?stanbul’da oturdu?umuz mahallede karde?lerim vard?: Ali ve Bekir. ?yi arkada?lar?m vard?: Selçuk ve bizden biraz büyük Cem a?abey. Kalbimin ilk kez farkl? çarpt???n? hissetti?im Nilgün vard?. Voleybol oynayan Nil ve daha bir sürü tan?d?k... Bir kez olsun, evet bir kez olsun onlardan farkl? biri oldu?umu hissetmedim, hissettirmediler.

Delikanl?l???m?n ilkbaharlar?nda Rumlar?n tak?m? Beyo?luspor’da top oynad?m. Hemen her maçta yeniliyorduk. Üstelik dayak da yiyorduk. Hakeme itiraz etmek haddimize de?ildi. ?u kulaklar?m, baz? rakip tak?m oyuncular?n?n arkada?lar?na moral vermek için "öteki" olu?umuzdan ba?layan a?a??lay?c? cümlelerine kaç defa ?ahit oldu.

Delikanl?l???m?n ilkbaharlar?nda amatör olarak Atakanspor’da da top oynad?m. Veysel ile, Yunus ile, Serdar ile yan yana. Bir gün olsun aralar?nda "öteki" hissetmedim kendimi, hissettirmediler. Gol atarken kucakla?t?k, gol yerken üzüldük.

1974 K?br?s olaylar? s?ras?nda okuldan ç?karken, baz? insanlar?n bizi keseceklerini ima eden el hareketlerine, küfürlerine günlerce muhatap oldum.

1974 K?br?s olaylar? s?ras?nda okuldan ç?k?p o kepaze "barikattan" geçtikten sonra mahalleme geldi?imde kom?ular?m?z?n, arkada?lar?m?n s?ms?cak kalplerini buldum.

MUMUMU PARÇALAYANLAR HÁLÁ ARAMIZDA

Meslek hayat?ma profesyonel anlamda Anadolu Ajans?’nda ba?lad?m. Önce y?llarca sayg? sevgi gördüm amirlerimden. Sonra ayn? Anadolu Ajans?’nda hálá kabullenmek istemedi?im bir zihniyet, s?rf "öteki" oldu?um için bana cehennem hayat? ya?att?. Yuvamdan kopmak zorunda b?rak?ld?m.

Meslek hayat?m?n özel sektörde devam eden a?amas?nda da "Yorgo" ad?n? sak?ncal? sayan Türk siyasetçilere de, meslekta?lara da rastlad?m. Ancak bunlar?n çok az oldu?una inan?yorum. Çünkü bir "Yorgo" istedi?i kadar meziyetli olsun, Hürriyet, Radikal, Milliyet, NTV, CNN Türk ve TRT radyosu gibi medya kurulu?lar?nda, Türkiye’yi birinci derecede ilgilendiren bir merkezden, Yunanistan’dan haber geçebiliyor ve yaz? yazabiliyorsa, bu öncelikle onu "öteki" görmeyen zihniyetlerin sayesindedir.

Hrant Dink’in öldürülmesinden sonra Türk bas?n?nda ç?kan pek çok yaz?y? okudum, televizyonlarda, radyolarda pek çok görü? dinledim.

Demek ki, çocukken kilise ç?k??? mumlar? elimden alanlar, "Buras? Türkiye, Türkçe konu?" diyenler, futbol oynarken beni dövenler, meslek hayat?mda sadece "öteki" say?p haks?zl?k edenler hálá dimdik, hálá ayakta, hálá ayn? kafada...

Ancak, bir "Yorgo" olarak biliyorum ve söylüyorum.

Bu kafalar kesinlikle Türkiye de?il!

Güven-ekmek-insan ve ?smail Cem

Takvimler 2001 Haziran’?n? gösteriyordu. Ku?adas?’n?n kar??s?ndaki Sisam adas?nda idik ve o gün tarihe ihanet edildi.

Dönemin Yunan D??i?leri Bakan? Yorgos Papandreu, ünlü besteci Vasilis Tsitsanis’in y?llar önce yazd??? "Bulutlu Pazar" ile zeybek dans? yaparak medyan?n gündemine damgas?n? vurmu?tu. Oysa, birkaç saat önce Sisam’da düzenlenen bas?n toplant?s?nda ?smail Cem’in söyledikleri, Papandreu’nun o dans?ndan çok ama çok anlaml?yd?.

Yunanl? gazeteci, "Türk-Yunan ili?kilerindeki sorunlar? s?ralar m?s?n?z?" diye soruyor. Herkesin beklentisi, K?br?s’tan, Ege’den ba?layan bir dizi sorunlar?n s?ralanmas?. K?ta sahanl???, hava sahas?, karasular?, askeri uçu?lar, Bat? Trakya ve di?erleri...

?smail Cem hepimizi ?a??rtt?. Üç kelimeyle anlatt? tüm sorunlar?: Güven-ekmek-insan.

"Güven, çünkü iki ülke ili?kilerinde s?cak bir olay, bir gerginlik ihtimali tamamen ortadan kalkmal?. Ekmek, çünkü ekonomik ili?kiler geli?tikçe iki taraf da kazançl? ç?k?yor. Ve insan, çünkü halklar birbirini tan?d?kça anlay??-ho?görü-sa?duyu kök sal?yor. Bunlardan daha önemli bir Türk-Yunan meselesi yok" dedi ?smail Cem.

Ertesi gün Sisam’dan Ku?adas?’na geçerken, Papandreu ve Cem ile bizlerin içinde bulundu?u tekneler Türk ve Yunan sahil güvenlik botlar?n?n e?li?inde Ege’yi yararken, o çileke? masmavi sular ne denli sevindiler bilemezsiniz.

BUGÜNÜ ?SMA?L CEM’E BORÇLUYUZ

?smail Cem, 1999 y?l?nda ba?layan Türk-Yunan yak?nla?mas?n?n mimar?d?r. ?zledi?i politika, ?l?ml? aç?klamalar? ve imzalad??? anla?malar bir yana, Yunanl?n?n kafas?ndaki "Türk imaj?"n? de?i?tirmeye çal??t?. En az?ndan Yunan halk?n?n kendisine "acaba" sorusunu sormas?na yol açt?.

Bugün Yunanl?lar?n en sevdi?i Türk politikac? olarak hat?rlan?yorsa, bu çabas?nda ba?ar?l? olmu?tur.

Atina metrosuna bindi?inde Yunanl? bir kad?n?n f?rlay?p oturmas? için yerini Cem’e vermesini ve "sizi seviyoruz" demesini unutmayaca??m.

Pek çok ba?kentte kar??la?t?m ?smail Cem ile. Sohbetlerimiz oldu. Yaz?lmamas? kayd?yla söyledikleri vard?. Hepsi yap?c?yd? ve kar?? tarafa anlay??la, ho?görü ile bak?yordu.

Atina’dan bildiren bizler, onca y?l Yunanl? politikac?lar?n aç?klamalar?n? "tahrik etti", "tehdit etti" diye tamamlayan cümlelerle geçerdik. Yunanl? politikac?lar için e?er "jest", "dostluk mesaj?" kelimeleriyle eklenmi? haberler geçtiysek ve geçiyorsak, bunu büyük ölçüde ?smail Cem’e de borçluyuz.