!ᬠ�="justify">"?imdi bizi ba??m?zdan vurdular, ba?? bo? ortal?kta b?rakt?lar, öyle mi? B?rak?n öyle zannetsinler. Onlara ko?up getirilecek çomaklar at?l?yorsa babam?z da bize pe?inden ko?acak sütbeyaz amaçlar b?rakt?.  Çi? et tad? verse de ekme?imiz, yiyece?iz; kan kokusu da alsak sudan, içece?iz; h?çk?r?ktan dü?ümlense de bo?az?m?z, midemiz kalka kalka yiyece?iz, içece?iz, çal??aca??z. Daha aç?lacak bir s?n?r var, bar??t?r?lacak insanlar var, yaz?lmas? gereken bir hayat var. Hep birlikte yazaca??z O'nun hayat?n?. Güçlü olaca??z, ço?alaca??z." (Agos gazetesi, 2 ?ubat 2007)
Arat Dink, babas? için, ülke için, insan ve hayat için bunu yazd?. Peki ?imdi gazeteler ne yaz?yor?

Zalim nisan
Hrant'?n gidi?iyle ya?ad???m?z vicdan ta?mas?n?n, sokaklarda yürüyen vicdan selinin önü ?rkç? ve a??r? milliyetçi bir setle kesildi. Üstelik haberin ve bilginin rotas? Kurtlar Vadisi benzeri batakl?k bir araziye çekildi:
Muhbirler, "abiler", suçu birbirine atan makamlar...
Bilgi, bizi labirentlere sokup izini kaybettirmeye çal???rken, "hakikat" bu polisiye takip gürültüsünün uza??na dü?üyor hep. Hakikat ?u:
Giderek milliyetçi ve ?rkç? dümen suyuna kap?l?p giden bir Türkiye, bu milliyetçi yükseli?in seçim sath? mahallinde kalbini kazanmaya çal???rken ülkeyi daha da ak?nt?ya veren siyasetçiler di?er yanda ise Arat Dink'in sözünü etti?i "sütbeyaz amaçlar". Gürültüde en çok unutulan da bu. Hrant'?n, geride b?rakt?klar?, dü?ünsel ve duygusal terekesi.
Her giden -U?ur Mumcu'dan Do?an Öz'e, Deniz Gezmi?'ten Muammer Aksoy'a, Mara? Katliam?'ndan Sivas Katliam?'nda ölenlere kadar- geride bir tereke b?rak?yor. Ki çok giden oldu, bize kalan çok söz, çok "sütbeyaz amaç" var. Gidenlerin sadece birinin "hakiki" katili bulunup cezaland?r?lsayd? bugün Hrant ya??yor olurdu.
Ve fakat bir ?ey daha var. Biz o gidenlerin terekesine sahip ç?ksayd?k, sözlerini sözlerimiz yapsayd?k, o sözleri çarp?tmadan, eksiltmeden kendi sözümüze ekleseydik bugün bu kadar "beyaz bereli" olur muydu bu ülkede? Bayrak yere dü?meden önce tutup kald?rsayd?k, yar??? belki beyaz bereliler de?il, biz kazanabilirdik. Peki ?imdi Hrant'?n terekesiyle ne yapaca??z?

'Omuz omuza'
Hrant'?n ard?ndan yürüyenler hep o slogan? att?lar:
"Fa?izme kar?? omuz omuza!"
Ve ben her seferinde ac? gülümsedim:
"Hakikaten omuz omuza olsayd?k acaba böyle mi olurdu?"
Beni çok güldüren bir slogand?r, çünkü her seferinde, eylemlere "?u kat?l?yorsa biz gelmeyelim" diyenler, "Bizim örgüt sizin örgütün arkas?nda duramaz" mücadelesi verenler gelir.
Fa?izme kar?? biz omuz omuza de?il, arkal? önlüydük!
Bu yüzden önde duranlar dü?tü hep.
Biz arkada kal?p a?lad?k.
?imdi vaktidir. Bu omuz omuza nas?l durulur, herkes oturup bunu ciddiyetle dü?ünmelidir.

Yurtseverlik-milliyetçilik
Arat Dink, "aç?lacak s?n?rlar", "bar??t?r?lacak insanlar" derken babas?n?n ömrünü verdi?i Ermeni-Türk diyalo?undan söz ediyor. Bunu yapmak için ba?ka s?n?rlar? da ayn? anda açmam?z, birbirimizle de bar??mam?z gerekiyor.
Özgürlükten, demokrasiden, sosyal adaletten, e?itlikten ve bar??tan yana olanlar?n bir araya gelip bu ülkenin gelece?ine sahip ç?kmas? gerekiyor.
Siyasi zeminin sa?a kay???yla bozulan ideolojik ayarlar?m?z? karde? gibi konu?a konu?a yeniden yapmam?z gerekiyor.
CHP'yi, DSP'yi kendine getirecek halk meclisleri, solun en solundan en sa??na kadar herkesi bir araya getirecek yeni bir merkez gerekiyor. Bizim "milliyetçilik" sarmal?nda debelenen bu ülkeye "yurtseverlik" sözcü?ünü hat?rlatmam?z gerekiyor.
Fakat bu kez kimsenin önde, bir ba??na kalmamas?, hakikaten omuz omuza yürünmesi gerekiyor. Çünkü bunu yapmad???m?zda tek omuz omuza yürüdü?ümüz o yol mezarl?klara ç?k?yor.