ACILARI KAR?I KAR?IYA GET?RMEK!

Aile içinde, 'Ermeni komitac?lar?'n?n suikast?na kurban giden dedemle ilgili hikayeleri duyarak, dinleyerek büyümü?tüm.
Dedem, Cemal Pa?a'yd?.
?ttihat Terakki'nin Enver-Talat-Cemal üçlüsünden biri... ?mparatorlu?un bat???nda da, bizim tarihe Ermeni tehciri diye geçen kepaze sayfalar?n yaz?lmas?nda da sorumlulu?u vard?.
Bir yanda dedem...
Bir yanda tarih...
Zamanla ikisini birbirine kar??t?rmamay? ö?rendim. Ac?lar? kar?? kar??ya getirmek, ac?lar? kar??t?rmak yanl??t?. Çünkü böyle bir tutum, dü?manl?k ve çat??ma kap?lar?n? aç?yordu. Toplumda cephele?melerin tohumlar?n? at?yordu.
Oysa tarihin sayfalar?n? çevirirken, yazarken ve yorumlarken do?ru olan, tarihten husumet ç?karmak de?ildi. Tam tersine, insan? önyarg?lardan kurtaracak, insanl??? dostluk ve bar??a götürecek duygu ve dü?üncelerin tomurcuklanmas?n? sa?lamakt?.
1973'ün ocak ay?.
Bir ajansta muhabirdim.
Ac? bir haber geldi:
Mülkiye'den yak?n arkada??m Bahad?r Demir bir suikasta kurban gitmi?ti. Bahad?r diplomatt? ve Los Angeles'da konsolos olarak görev yap?yordu. S?k s?k mektupla??rd?k. Cinayeti i?leyen ya?l? bir Ermeni'ydi.
Sonra ASALA terörü ba?lad?.
?çlerinde yine arkada?lar?m?n bulundu?u kaç Türk diplomat? ?ehit edildi. Hepsine içim ac?d?. Bütün bu cinayetleri lanetledim, gazetede man?etler att?m, yaz?lar yazd?m.
Ama alt?n? çizin:
Ermenilere kar?? içimde bir husumet, bir dü?manl?k beslemedim. Teröristleri, fanatikleri, kendi milliyetçili?ini kendisi gibi olmayanlara kar?? bir sava? bayra?? gibi sallayanlar? hep ayr? yere koydum.
Onlardan hem Ermenilerin, hem Türklerin içinde vard?. ?ki taraf? birbirinden özenle ay?rt ettim, birbirine kar??t?rmad?m. Bu benim insanl?k anlay???m?n, demokrasi kültürümün gere?iydi.
Bugün oldu?u gibi eskiden de can dostlar?m aras?nda Ermeniler hiç eksik olmad?.
Hrant Dink de onlardan biriydi.
Bir Türk öldürdü onu.
Ama fanatik bir Türk...
Hem katile lanet ettim, hem de katili yeti?tiren ve farkl?l?klar? dü?manl?k gibi belletmek isteyen o zihniyet iklimine... Sonra da cenazenin arkas?ndan yürüdüm, "Hepimiz Hrant Dink'iz, hepimiz Ermeni'yiz!" diyerek...
Çünkü, Hrant benim sevgili arkada??md?, Ermeniler de benim karde?im. Çünkü, t?pk? Hrant Dink gibi ben de Türklerle Ermeniler aras?nda, Türkiye'yle Ermenistan aras?nda bar?? ve dostlu?un geçerli olmas?ndan yanayd?m. Çünkü, Hrant Dink gibi ben de Ermeni meselesi diye bir sorundan kurtulmak istiyordum.
Ayr?ca söyler misiniz, derin bir ac?y? payla?maktan daha insani ne olabilirdi ki...
?imdi tepkileri izliyorum.
Bir k?sm?na hayret ediyorum.
"Türk diplomatlar? ?ehit edilirken, neredeydiniz?" diye soruluyor. "Hiç ?ehit cenazesine kat?ld?n m??" diye soruluyor.
Ac?lar kar?? kar??ya getiriliyor.
Hrant Dink suikast?n?n yol açt???, çok derinlere giden ac?lar?, kendisini kar??s?ndakinin yerine koyarak hissetmeye, anlamaya çal??mak yerine, toplumda cephele?meyi daha beter k??k?rtabilecek sat?rlar kaleme al?n?yor.
Çok yaz?k.
Orada burada Ermeni sözcü?ünün yine küfür gibi sloganla?t?r?lmaya ba?lad??? bir dönemde, do?ru olan tutum nedir, bar??, dostluk ve huzur kap?lar? nas?l aç?l?r sorular?n?, ba?ta siyasetçiler ve medya olmak üzere herkesin büyük bir sorumluluk bilinciyle dü?ünmesinde yarar var.
Tekrarl?yorum:
Ac?lar? kar?? kar??ya getirmekten kaç?nmak laz?m. Tarihin sayfalar?ndan dü?manl?k ç?karmak çok kolayd?r. Sureti haktan görünerek milliyetçili?i ok?amak da öyle...
Ancak zor olan, tarihi yerli yerine oturtmakt?r; ac?lar? payla?makt?r; tarihin sayfalar?ndaki ac?lardan olgunla?mak için yararlanmakt?r, milliyetçi önyarg?lardan kurtulmak için yararlanmakt?r.
Bu topraklarda bar??, dostluk ve huzur diyorsak, zor olan? seçelim ve gere?ini yapal?m.