ellspacing="0" ceŽÿ^LOZAN?DAN NOTLAR (3)Ñ

Türkleri suçlayanlar asıl ırkçılar! Lozan’da  “millî dava” da mahkeme komedisinin birinci perdesi önceki gün kapandı. Doğu Perinçek,  “Ermeni soykırımı emperyalistlerin yalanıdır.”  dediği için ceza aldı.

4n yalanıdır.”  dediği için ceza aldı.

Dikkat ettiniz mi? Perinçek, “Soykırım Ermenilerin yalanıdır.”  demiyor. Neden demediğini, Lozan’da bulunduğumuz ikinci günde otelde yapılan toplantıda anlattı... Ermenilerin arkasında emperyalist güçler vardır. Onları kışkırtmakta ve desteklemektedir. Önce Çarlık ve Bolşevik Rusya’sı kışkırttı, sonra İngilizler, Fransızlar, Amerikalılar... Hemen bütün Batı ülkeleri...
Mahkemelerin karar vermediği bir meselede, Avrupa parlamentolarının karar verip Türkiye’yi peşinen suçlaması ve hatta mahkûm etmesi neyi gösterir?

İsviçre’de, “Ermeni Soykırımını inkâr suçtur.” kanununa dayanılarak Doğu Perinçek nezdinde Türkiye cezalandırılmıştır. Bu kanunun ise bir temeli yok! Fevrî, indî... Bir soykırım olduğunu hangi mahkeme kabul etmiş? Neresinden bakarsanız bakın İsviçre kanunu dökülüyor. Ama bu dökülen kanuna göre ceza veriliyor.

Bu zihniyetle Türkiye ve Azerbaycan birlikte topyekûn mücadele etmelidir. Doğu Perinçek bir yol açmıştır. Verilen cezanın temyizi vardır, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi safhası vardır...
Türkiye ve Azerbaycan hükûmetleri bütün güçlerini kullanmalıdırlar. Devlet başkanları, başbakanlar, bakanlar harekete geçmeli ve İsviçre’ye gidip  “Soykırım yoktur.”  diye haykırmalıdırlar... Muhalifinden hareketle doğrusunu söyleyerek peşin hükümlü Avrupalı uyandırılmalıdır. Versinler bakalım cezayı verebilecekler mi?
İsviçre Adalet Bakanı zaten  “Bu kanun kalkmalıdır.”  dememiş miydi!

***

Vaud Kantonunun başşehri Lozan’da, polis Türklerin hareket alanını daraltmıştır. Önce otel bulunamadı. Hadi bunu kabul edelim... Türkiye’den 180 kişi geliyor, bir otele yerleştirmek güç... Toplantı yapılacak bir salon da vermediler. Buna geleceğim, şu otel meselesine girelim... Otelimiz Alp Dağları üzerinde bir tatil mekânıydı. Cenevre havaalanına iki saat, Lozan’a ise bir saat uzaklıktaydı. Otel kışın kapalıyken açtırılmış.

Anadolu Ajansının Avusturya muhabiri gelmişti. Tecrübeli bir gazetecidir.
Konuşuyoruz. İsviçrelileri kastederek:  “Taliban bunlardan daha iyi! Kabil’e ilk girdiklerinde gazeteci olarak oradaydım. Ekmek verdiler, su verdiler, yatacak yer verdiler. Bunlar ise ellerinden gelse İsviçre’ye sokmayacaklar.” demişti. Tabiî muhabirin Taliban’la uzaktan yakından ilgisi olamaz. Bir tespit için bu kıyasa gitti.

İsviçre’de uzun yıllardır yaşayan Türkler de yaşadıklarını anlattılar... Hayretle dinledim. Açık açık ırkçılık yapıyorlarmış. Kendilerinden başkasını tanımıyorlar ve değer vermiyorlar. Bir eski diplomatımızın:  “İsviçre’de ’z’ile başlayan soyadlılar çingenedir. 19. yüzyılda İsviçre hükûmeti Çingeneleri damgalamak için bu yola gitmiş.” demesi, beni çok şaşırttı.
Üstelik nesilleri de tükenmeye yüz tutmuş. İhtiyarlar ülkesine dönmüş İsviçre. Çocuk peydahlamıyorlar. Gençler uyuşturucu illetinin pençesinde kıvranıyor. Bir arkadaş fark etmiş...  “Çöp kutularını gördün mü? Şırınga dolu!” dedi.

Bir tarihte Basel şehrine gitmiştim. Eroinman İsviçrelilerin tedavi edildiği merkezde röportaj yapmıştım.

Devlet, maddeyi hastanın bulması şartıyla tedavi merkezinde zehiri damarına enjekte etmesine izin veriyordu.

Eskiden İsviçre’ye iltica edebilmek için  “Siyasî Kürtçüyüm, PKK’lıyım, Türk devletine muhaylifim.” demen yetiyordu. Bu yolu deneyen çok fazla olunca, her şey ayan beyan ortaya çıktı. İsviçre iultica şartlarını değiştirmek zorunda kaldı.

(Şunu da öğrendim: PKK’lılar eskisi gibi ne adam ne haraç toplayabiliyorlarmış. PKK’lılığını gösterip iltica edenler, Batının bütün kışkırtmasına rağmen artık ailelerini düşünmeye başlamışlar ve siyasetin dışına çıkmışlar.)

Kimler iltica edebilirler peki?... Lezbiyenler-homoseksüeller ve Hristiyanlığı seçenler!
Gördünüz mü İsviçre hükûmetinin kıstasını!

Yarın yazı günüm değil ama Lozan notlarını daha bitirmedim.