!á��ellspacing="0" ce�ÿµ-TÜRKLER'?N, 'EFEND?L???N?' GÖSTERECE?? GÜNC

Pazartesi, tarih 24 Nisan 2006. Washington’da ki Türk Büyükelçili?i’nin önünde güvenlik önlemleri artt?r?lacak. Elçilik taraf?nda ki kald?r?mda Türkler, kar?? kald?r?mda da Ermeniler olacak.

|uuml;rkler, kar?? kald?r?mda da Ermeniler olacak. Toplam say?n?n bini bulaca?? iddia ediliyor. Manzaray? gözümün önüne getirmeye çal??t?kça içim s?k???yor. Sokak ortas?nda, tarihin hesapla?mas?n? yapmak için sanki düello olacak. Türk kald?r?m?ndan, ‘Yalanlar?n?za son verin. Biz, size ‘soyk?r?m’ yapmad?k. Siz de bizi öldürdünüz. Birlikte ac? çektik,’ sesleri yükselecek.

Kar?? taraftakiler de, ‘?nkarc?l?k, gerçe?i de?i?tirmez. Suçlu oldu?unuzu kabul edeceksiniz. Bedelini de ödeyeceksiniz,’ diye duracaklar. Ve Allah korusun, bu sinir buhran?n?n ortas?nda Türklerden biri istenmedik bir ta?k?nl?k yapacak olsa, bütün Amerikan medyas?nda ‘Barbar Türk’ün’ yüzü olarak geçecek.

Sonra, Büyükelçi Nabi ?ensoy, Türkiye’nin ‘güzel’ yüzü ek?imesin diye ba?layacak Amerikan televizyonlar?nda zahmet edip soranlara olay?n bir provokasyon sonucu talihsiz bir geli?me oldu?unu anlatmaya. Amerikan yönetiminden, do?rudan beyanlarla destek almad??? müddetçe ise söylediklerinin tesirli olabilece?ini beklemek zor.

??in özünde, anlatmaya çal??t???m husus ?u: Sokakta, tarihin hesapla?mas? olmaz. Olsa olsa, sokak kavgas? olur. Ermenilerin, emeli de budur. Bu oyuna gelmemek gerekir. Pazartesi, Türklerin, ‘efendili?ini’ gösterece?i gün olmal?d?r. Geçen y?l, Türkler, bir 24 Nisan’da ilk kez topluca Washington’da gösteri yapm?? ve Ermeni Büyükelçili?i’nin önüne yürümü?lerdi. Ermenilerin, y?llard?r Türk elçili?i önünde sürdürdükleri eyleme kar?? bir ilkti. Çok ?ükür hiçbir ta?k?nl?k olmadan günü geçirmi?tik. Bu y?l, 600 kadar Ermeni, beraberlerinde canl? müzik grubu ile birlikte Türk Büyükelçili?i’nin önünde gövde gösterisine gelecekler.

Geçen y?l ki gösterilerde ilkokul talebesi çok Ermeni vard? elçili?in kap?s?n?n önünde. Biriyle, annesinden müsaade al?p, konu?mu?tum. ‘Türkler, bizi öldürdüler. Ben de bunu unutmayaca??ma ant içmeye geldim,’ demi?ti. Yüzü güzel bir evlatt?, ama içinde ki nefret tohumlar?n?n, büyürken onu nas?l olgunla?t?raca??n? dü?ünerek üzülmü?tüm.

Bir zamanlar Ermeni köylerinin oldu?u Kayseri’nin Develi ilçesini gezerken konu?tu?um ya?l? bir dedeyi an?msam??t?m. ‘Evlad?m, onlar da bizi çok öldürdüler. Bizim bir Alamanc?m?z vard?. Bir gün haber geldi. Orada kat?ld??? toplant?lardan birinde ö?renmi?. Ermeniler, Cuma namaz? k?l?n?rken camiyi bas?p, bizi katledecekler diye. Biz de her zaman ki gibi girdik namaz vakti camiden içeri. Ama ellerimizde silah, sessizce bekledik. Ve beklenen oldu. Bizi bast?lar. Kar??l?kl? birbirimizi öldürdük,’ diye a??r, a??r, haf?zas?nda kalanlar? anlat?yordu.

Dede, nerede resim, belge dedi?imde ise bana uzaydan gelmi?im gibi bakm??t?. Al?nm??t? da. Ona inanmad???m? dü?ünüp, içi burkulmu?tu. Benim de.

Ankara’da Türk bir yetkiliyle konu?urken, ‘Galille’de dünya yuvarlakt?r diye ispatlay?ncaya kadar herkes düz oldu?una inan?yordu,’ demi?ti. Ermeni yalanlar?n?n, gerçe?i de?i?tirmeyece?ini anlatmaya çal???yordu. Ama gerçe?e sahip ç?kmak için Ermenilerin, yalanlar?na sahip ç?kt?klar? kadar dirayet gösterebildi?imizi söyleyebilir miyiz?

Sözüm ona soyk?r?mdan kurtulmu? olanlar?n resimleri, günlükleri, an? enflasyonu yaratt? y?llarca. Benim Develili dededen duyduklar?m gibi Anadolu Türklerinin ba??ndan geçenler ise sahipsiz kald?. Ermenilerin kalemlerinden ç?km?? kitap bombard?man? kar??s?nda, Türklerden c?l?z birkaç sayfa toplanabildi. Bu trendi de?i?tirmeye enerjimiz, inanc?m?z var m?? Ermeni katliam?ndan kurtulan Anadolu Türk ailelerinin kaç?, an?lar?n? kendilerine sakl? tutuyorlar. Bugün, o an?lar? payla?ma günü. Nefret kussun diye de?il, bar??? getirebilsin diye.

Ba?bakan Erdo?an’?n, Ermenistan ve bir zamanlar?n i?galci ülkelerinin ar?ivlerinin aç?lmas? üzerine yapt??? ça?r?ya da böylece sahip ç?kabiliriz. Sokakta de?il, as?l masa ba??nda hakl?l???m?z? ispatlamam?z gerekli.