!âJÐellspacing="0" ceŽÿÑERMEN? M?LLET? KEND?N? HARCIYOR


Be? y?l önce Buenos Aires'te uzun süre Ermeniler aras?nda ya?am?? genç bir Türk'le tan??m??t?m. ?stanbul'da lüks bir otelde çal???rken Arjantinli turist bir Ermeni k?z?na a??k olmu?. K?z?n pe?ine tak?l?p Buenos Aires'e gelmi?. Burada evlenmi?ler. Kay?npederinin ayakkab? ma?azas?nda çal??maya ba?lam??.

i/span>

E?inin ailesine damardan ba?lan?rken Ermeni davas?na da damardan ba?lanm??. ASALA toplant?lar?n?n müdavimi olmu?. Tek tarafl? 1915 literatürünün dibini bulmu?. Bu literatür onu Türklü?ünden, Müslümanl???ndan utan?r hale getirmi?. Kendini Ermeni ilan etmi?. Yeni ailesi ve cemiyeti Türklere a??z dolusu söverken -ve bilhassa 11 Eylül'den sonra genel olarak Müslümanlara verip veri?tirirken- itiraz etmek ?öyle dursun, onlara cân-? gönülden kat?lm??. Kaybolup gitmi? yani.

Bir gün, Fethullah Gülen Hocaefendi'nin Arjantin'deki bir talebesi onu bulmu?. Adeta sihirli bir dokunu?la kendine gelmi? bizim o?lan. Aile meclsinde Müslümanlara dil uzat?ld???nda itiraz eder olmu?. ASALA toplant?lar?nda Da?nak ve H?nçak çetelerinin katletti?i Müslümanlar? gündeme getirmeye ba?lam??. Ermeni toplumundaki muhalif duru?u günden güne sertle?mi?. Derken namaza da ba?lam??. E?i ba?ta olmak üzere bütün çevresi deh?ete kap?lm??. Dev?irdikleri Türk'ü geri dev?iren adam? bulup yakas?na yap??m??lar: “O art?k bizim! B?rak pe?ini!” diye ba??rm??lar. Görü?melerini engellemek için türlü çe?it oyunlar oynam??lar. Nafile, elhamdülillah. Bizim o?lan?n asl?na rücû sürecini durduramam??lar.

Tan??t???m?zda bu sürecin üçüncü ay?ndayd?. E?ini ve Ermeni toplumunu birkaç gün önce terketmi?ti. Kay?npederinin dükkan?ndan da ayr?lm??t? tabii. Fethullah Gülen Hocaefendi'nin talebelerine s???nm??t?. Onlar sayesinde Arap karde?lerimizin yan?nda bir i? bulmu?tu. Benim Buenos Aires'ten ayr?ld???m gün i?e ba?layacakt?. Ne oldu, bilmiyorum. Allah selamet versin.

As?l anlatmak istedi?im: “Ermeni toplumunda yedi?in içti?in senin olsun, gördüklerini anlat” dedi?imde, “soyk?r?m” meselesinden ba?ka bir ?ey görmedi?ini söyledi bizim o?lan. Dedi ki: “Evlerinde, i?yerlerinde, cemiyet toplant?lar?nda mütemadiyen bu meseleyi konu?uyorlar. Y?l boyunca 24 Nisan için haz?rl?k yap?yorlar. Arjantin ve mücavir ülkelerdeki bas?n-yay?n organlar?, sivil toplum kurulu?lar?, parlamentolar ve hükümetler nezdinde lobi faaliyetlerinde bulunuyorlar. Bro?ürler bast?r?yor, afi? ve pankartlar haz?rl?yor, salonlar tutuyor, toplant?lar düzenliyorlar. Türkiye Büyükelçili?i'nin önündeki gösteri için çürük yumurtalar haz?rl?yor ve hangi Türkçe küfürleri savuracaklar?n? kararla?t?r?yorlar. Nihayet 24 Nisan günü büyükelçili?in önünde toplan?yor, slogan at?yor, sövüp say?yor, binaya çürük yumurtalarla sald?r?yor ve ak?am olunca da da??l?p gidiyorlar. O gece dinleniyorlar. 25 Nisan sabah? da gelecek 24 Nisan için haz?rl?klara ba?l?yorlar.”

ABD Kongresi'ndeki 'müzmin' Ermeni tasar?s?yla ilgili haberleri okurken hep bunu hat?rl?yorum. Ve kendi kendime ?öyle diyorum:

1915'te ya?ad?klar? trajedi ne kadar büyük olursa olsun, Ermenilerin bu trajediye saplan?p kalmalar? hastal?kl? bir durum. 92 y?ld?r “soyk?rm”dan ba?ka milli davalar? yok. Millet olarak bütün varl?klar?n? bu davaya arma?an ettiler. Küllerinden dirilip kendilerini bir millet olarak yeniden üretmeye çal??mak yerine, tarihin derinliklerinde kalm?? bir milletin ac? hat?ras? olarak an?lmay? seçerek, kendi kendilerini iptal ettiler, kendi kendilerini tedavülden kald?rd?lar, kendi kendilerini harcad?lar.

Ermeni Diasporas? ABD Kongresi'nde filan oyalan?rken, milyarlarca dolar 'Soyk?r?m Endüstrisi'nin çarklar?nda ö?ütülürken, Ermenistan yoksulluktan k?r?l?yor ve Ermeni kimli?inin içi bo?ald?kça bo?al?yor. Yaz?k.