!áH€ ellspacing="0" ceŽÿ– OY ÇOKLU?U ?LE TAR?H YAZMAKˆ

Hadi gözümüz ayd?n! "Soyk?r?m yapan ülke" olmaktan yine s?y?rt?yoruz galiba. Ben bu yaz?ya otururken, internette "ABD'de fla? geli?me; Temsilciler Meclisi'nde "evet" diyen 7 üye Ermeni tasar?s?ndan deste?ini çekti" diye bir "son geli?me" haberi vard?.

Öi çekti" diye bir "son geli?me" haberi vard?.

Ne oldu acaba? Birdenbire ba?lar?na ta? m? dü?tü? ?u birkaç günde geceleri har?l har?l bizim tezleri okuyup "vay be, adamlar hakl?" m? dediler? Haber do?ru mu, fos mu bilinmez, zaten benim de pek umursad???m söylenemez. Ama bu i?in absürdlü?ünü göstermesi bak?m?ndan iyi bir örnek do?rusu...

Yasalar bugün ya?ayan insanlar?n neleri yap?p neleri yapmamas? gerekti?ini belirlemek için ç?kar?l?r. Geçmi?te ya?ayanlar?n neleri yap?p neleri yapmad?klar?n? "tespit" için yasalar yapmaya kalk???rsan?z; "oy ço?unlu?u" ile tarih yazmaya kaklarsan?z sonuç böyle olur i?te. Belki de hayatlar?nda tek tarih kitab? okumam?? yedi ki?i, kim bilir hangi saiklerle o taraftan bu tarafa geçince tarih de?i?iverir.

Fransa'ya "silah ihalelerini keserim haa," diye bir posta at?nca, Fransa nezdinde pir-ü pak olur, yar?n öbür gün aran?z bozulunca yine "soyk?r?mc?" yaftas?n? yersiniz. ABD'de Demokratlar iktidara gelince soyk?r?mc? olur, Cumhuriyetçiler gelince aklan?rs?n?z. B?rak?n, iktidarlar?, tek bir ki?ininmesela Pelosi'ninseçim galibiyeti ya da ma?lubiyeti bile Amerikan çocuklar?n?n okul kitaplar?nda belleyecekleri "tarihi gerçekleri" an?nda de?i?tirebilir. Çünkü tarih, asl?nda galiplerin a?z?ndan her gün yeniden yaz?lan bir geçmi? hikayesidir. Galipler de?i?tikçe, tarih de de?i?ir. Politik toplumun o günkü ihtiyaçlar? aç?s?ndan geçmi?te olup bitenler yeniden gündeme getirilir. Neyin ne zaman gündeme gelece?ini; neyin vurgulan?p neyin unutulaca??n?; bugünkü bilinç, bugünkü ihtiyaçlar - ve en önemlisi- bugünkü güçler dengesi belirler.

O yüzden, insanl?k ?imdiye kadar Nazilerin Auswich'te kaç ki?iyi öldürdü?ünü de, Çernobil'de kaç ki?inin öldü?ünü de, 1915'te bizim burada kaç Ermeni'nin öldü?ünü ve öldürüldü?ünü de bir türlü "tespit" edemedi gitti.

Sava??n hemen bitiminde yaz?lan Sovyet Raporu'nda Auschwitz'de 4 milyon ki?inin öldü?ü yazar. Ama 1994 y?l?nda Auschwitz'in bulundu?u yerdeki plaket de?i?tirilir ve 4 milyon rakam? 1 milyona indirilir. Siyonist Tarihçi Poliakov'a göre say? 2 milyondur. Yine siyonist tarihçi Raoul Hilbert 1 milyon 250 bin ki?i diye iddia eder... Sonra bir gün Auschwitz Resmi Müzesi de 4 milyon iddias?ndan vazgeçer ve resmi ölüm say?s?n? sessiz sedas?z 1 milyona indiriverir.

Ayn? ?ekilde, e?er Sovyet politikac?s? Usatenko'nun söylediklerine inanacak olursan?z, Çernobil'deki patlamada 60 bin ki?i öldü?üne inan?rs?n?z. Zaman?n Birle?mi? Milletler Atom Enerjisi Ajans?'n?n verdi?i ani ölüm rakam? ise sadece 31'dir. Gelecek nesillerin hangi rakama inanaca??n? da "gerçe?in pe?inde ko?an tarihçiler" de?il, nükleer enerji taraftarlar? ile kar??tlar? aras?ndaki sava??n sonucu belirleyece?i besbellidir. E?er bundan yirmi-otuz y?l sonra, nükleer enerji kar??t? bir görü? dünyaya tümüyle egemen olursa, Çernobil'in patlad??? yere dikilen an?tta "Bu santraldeki patlamada 60 bin ki?i öldü" plaketi bulunacak ve herkes buna inanacak. Tersi olursa çocuklar okul kitaplar?nda Atom Enerjisi Ajans?'n?n rakam?n? ezberleyecek.

Peki orada geçmi?in y?k?nt?lar? alt?nda ke?fedilmeyi bekleyen "saf gerçek"ler ne olacak? Onlara ula?ma ?ans?m?z hiç yok mu?

Korkar?m ki hay?r! "Gerçekte" ne oldu?unu, unutulmu? rüyalar?m?z gibi hiçbir zaman bilemeyece?iz. Asl?nda as?l yan?lg?, gerçe?i tarihin tozlu sayfalar? aras?nda aramaya çal??mak belki de... Çünkü gerçek tarihin içinde de?il, tek tek bizlerin içinde, toplumlar?n içinde gizli. Bugün, geçmi?i içerir. Geçmi?, bugünde mündemiçtir. Geçmi?te bir ?eyler olmu?tur ve o bir ?eyler bugüne ?ekil vermi?tir. Geçmi?te ne oldu?unu anlamak istiyorsak; duygular?m?zla, dü?üncelerimizle, ya?ama biçimimizle, ekonomimiz, teknolojimiz ve kültürümüzle tarihin ürünü olan bugünkü "biz"e bakmam?z yeter. Osmanl?'n?n çok uluslu zenginli?i, fütühatç?l??? ve feodalizmi; Kurtulu? Sava??'n?n anti-emperyalizmi, jakobenli?i ve modernli?i; ?slam'?n kadercili?i, ho?görüsü ve ho?görüsüzlü?ü, hepsi bugünkü "biz"de gizlidir. O zaman tart??t???m?z nedir?

Biz bugün geçmi?i de?il, bugünün politik ihtiyaçlar?na cevap verecek bir hikayeyi tart???yoruz. Kavga düne de?il bugüne ili?kindir. Problem, farkl? hikayeler anlat?lmas?nda de?il, bugün farkl? yerlerde durulmas?ndad?r.