!âJĞ="justify">EDGAR Manas’? sayg? ile an?yorum mekân? cennet olsun... Ermeni as?ll?, bu de?erli ayd?n ki?iyi hep beraber anal?m... “12 Nisan 1875’de istanbul’da do?mu? 9 Mart 1964’de yine istanbul’da hayata veda etmi?tir. Bestekâr, maestro ve musiki hocas? olarak hayat?n? sürdürmü?tür.

Ëa ise konservatuvar?n kontrpuan ve füg bölümlerinden mezun olup maestro unvan?n? alm??t?r. 1905’te ?stanbul’a dönmü?, Union Française’in yeni kurulan Gallia Korosu’na yönetmen olarak atanm??t?r. 1912-1921 y?llar? aras?nda, Darü’l-Elhan’da armoni, kontrpuan ve piyano hocal??? yapm??t?r. 1923-1933 y?llar? aras?nda ise belediye konservatuar?nda armoni ve kompozisyon dersleri vermi?tir. Konservatuvar?n kad?nlar korosunun kuruculu?unu ve orkestras?n?n yönetmenli?ini de yapan Edgar Manas 1937’de Patrikhane Meryem Ana Kilisesi’nin Ko?tan Korosu’nun yönetmeni olmu? ve yirmi y?l bu görevde hizmet vermi?tir...”
Bu “Osmanl? efendisi” sanatç?, kendisini heyecanland?ran “?iir”le 1921 y?l?nda tan??t?... TBMM kürsüsünden yay?lan bir heyecan, tüm vatanseverlerin ayd?nl?k yüzünde ???ld?yordu...
O “?iir” diyordu ki;
Korkma, sönmez bu ?afaklarda yüzen al sancak
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin y?ld?z?d?r parlayacak!
O benimdir, o benim milletimindir ancak!

Çatma, kurban olay?m, çehreni ey nazl? hilal!
Kahraman ?rk?ma bir gül... Ne bu ?iddet, bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlar?m?z sonra helal.
Hakk?d?r, Hakk’a tapan milletimin istiklal.

Ben ezelden beridir hür ya?ad?m, hür ya?ar?m;
Hangi ç?lg?n bana zincir vuracakm??? ?a?ar?m!
Kükremi? sel gibiyim, bendimi çi?ner, a?ar?m.
Y?rtar?m da?lar?, enginlere s??mam, ta?ar?m.

Garb?n âfâk?n? sarm??sa çelik z?rhl? duvar.
Benim iman dolu gö?süm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nas?l böyle bir imân? bo?ar,
‘Medeniyyet!’ dedi?in tek di?i kalm?? canavar?

Arkada?, yurduma alçaklar? u?ratma sak?n;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâs?zca ak?n.
Do?acakt?r sana va’detti?i günler Hakk’?n,
Kim bilir, belki yar?n, belki yar?ndan da yak?n.

Bast???n yerleri ‘toprak’ diyerek geçme, tan?!
Dü?ün alt?ndaki binlerce kefensiz yatan?.
Sen ?ehid o?lusun, incitme, yaz?kt?r, atan?.
Verme, dünyâlar? alsan da bu cennet vatan?.

Kim bu cennet vatan?n u?runa olmaz ki feda?
?ühedâ f??k?racak topra?? s?ksan, ?ühedâ!
Cân?, cânân?, bütün var?m? als?n da Hudâ,
Etmesin tek vatan?mdan beni dünyâda cüdâ.

Rûhumun senden ?lahî, ?udur ancak emeli:
De?mesin ma’ bedimin gö?süne nâ-mahrem eli!
Bu ezanlar-ki ?ehâdetleri dinin temeli-
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- ta??m.
Her cerîhamdan, ?lâhî, bo?an?p kanl? ya??m;
F??k?r?r rûh-? mücerred gibi yerden na’??m;
O zaman yükselerek ar?a de?er belki ba??m!

Dalgalan sen de ?afaklar gibi ey ?anl? hilâl!
Olsun art?k dökülen kanlar?m?n hepsi helâl.
Ebediyyen sana yok, ?rk?ma yok izmihlâl;
Hakk?d?r, hür ya?am??, bayra??m?n hürriyet,
Hakk?d?r, Hakk’a tapan milletimin istiklâl!

Mehmet Akif Ersoy’un bu sat?rlar?, TBMM’de büyük bir heyecanla, yeni “Kurulu?”un yol haritas? olarak kabul edildi?inde, geriye mar? olarak düzenlenmesi kalm??t?... ??te içi “Ne Mutlu Türk’üm Diyene” heyecan? ile dolu “Arnavut”un sat?rlar?n?, ayn? heyecan? duyan Ermeni Sanatç? Edgar Manas düzenledi... ?stiklal Mar??’n?n orkestra düzenlemesi ona aittir...
Gelelim günümüze...
Her y?l 12 Mart günlerinde, ?stiklal Mar??’m?z?n kabulü an?l?yor... Özellikle bak?yorum, bu anma günlerinde baz? muhterem zevat göz ya?lar?n? tutam?yor... Devletin önemli koltuklar?ndaki bu muhteremlerin niye a?lad?klar?n? bir türlü çözemem!..
Akif’e ?ehitlere ?ükrandan m?, ülkeye dü?ürdükleri ?u ac?kl? durumdan ve o “Milli sat?rlara” ters gidi?at?n müsebbibleri olmaktan m??..
Bir türlü anlayamam!..
Bir hat?rlatma...
Bu ?iir kar??l??? TBMM’nin vaat etti?i para ödülünü Mehmet Akif Ersoy kabul etmemi?tir... O s?rada s?rt?nda paltosu cebinde kuru?u yoktu...
Özellikle, mal? götürmekte beis görmeyip ?stiklal Mar?? y?ldönümünlerinde a?layan baz? ekabire duyurulur...