!á½p="justify">Ermeni tehcirinin sembolik ba?lama tarihi olarak kabul edilen 24 Nisan yakla?t???nda, her y?l ayn? mizansenlerle kar??la??yoruz. Söz konusu tarih ?stanbul’dan 200 küsur entelektüelin devletçe derdest edilip sonu belirsiz bir yolculu?a ç?kar?lmalar?yla, Zeytun’dan Konya’ya getirilmi? olan kafilelerin Suriye’nin Der Zor çölüne do?ru yönlendirilmesinin tarihi...  bugün meselenin taraflar? art?k geçmi?te ya?ananlarla pek de ilgili gözükmüyor. Diasporaya hakim olan Ermeni milliyetçili?i Bat? dünyas?n?n siyasetini kullanarak Türkiye’ye bask? yapman?n pe?inde. Türkiye ise bir yandan yurtiçinde milliyetçilik üzerinden resmi tarih görü?üne olan deste?i art?rmaya çal???rken; di?er yandan da uluslararas? ili?kilerin izin verdi?i imkanlar dahilinde iknadan zora uzanan her türlü yolla söz konusu Bat? siyasetini engellemeye çal???yor.

Sanki kendi elimizle burnumuza takt???m?z ve ucundaki ipi de Bat?l?lar?n eline verdi?imiz bir halkan?n esiri olmu? gibiyiz. Çok çekildi?inde gururumuz inciniyor, isyan ediyoruz; gev?etildi?inde ise onurumuz ok?an?yor, seviniyoruz. Ama halka ayn? yerde durmaya devam ediyor... Bizler de burnumuzdaki halkayla etrafa gülümseyerek bir y?l daha geçirmeye raz? oluyoruz.

Türkiye’nin bu durumdan ç?kmas?n?n zaman? çoktan geldi. Bilinmesi gerek ki o halkay? yabanc?lar ç?kar?p almayacak, biz kendi yapt?klar?m?zla onu atma ?ans?na sahip olaca??z. Di?er taraftan bunun kendimizi kand?rarak veya hamasetle olamayaca?? da ortada. Türkiye’nin art?k kendine kar?? samimi olmas? ve di?er ülkelerin tutumunu dar kapsaml? siyasetin d???na ç?karak da de?erlendirmesi gerekiyor.

Bu ba?lamda ilk söylenmesi gereken, 9 ki?inin imzalay?p Liberation gazetesinde yay?mlad??? bildiride de vurguland??? üzere, ifade özgürlü?ünün vazgeçilmez bir de?er olarak savunulmas?d?r. Ancak hemen ard?ndan ‘çifte standart’ meselesine nas?l yakla?aca??m?z geliyor. Çünkü Türkiye’de birçok ki?i Fransa’n?n çifte standartl? davran???na i?aret ederek kendimizi aklad???m?z? san?yor. Oysa ba?kas?n?n çifte standart içinde olmas? bizim çifte standartl? yakla??mlar?m?z? me?rula?t?rmaz ve özellikle tarih konusunda Türkiye henüz ahlaki bir standart olu?turman?n çok ötesinde.

Di?er taraftan Bat?l? ülkeler ve toplumlar aç?s?ndan bu parlamento kararlar?n?n tarihsel bir konuyu yasaya ba?lamakla ili?kili olmad???n? alg?lamakta yarar var. Onlar kendilerince tarihsel olarak varsayd?klar? bir olay? suç haline getiriyorlar sadece. Unutmamak gerek ki, geçti?imiz 90 y?l içinde bu konuda en az bin tane kitap, on binlerce makale yay?mland? ve bunlar?n büyük k?sm? resmi Ermeni görü?ünün d???ndayd?. Bu süre içinde acaba Türkiye’den niçin anlaml? bir tarih çal??mas? ç?kmad?? Türk tarihçilerinin dünyada yaz?l?p çizilenleri bilmemeleri söz konusu olmad???na göre, bu görmezden gelme tavr?n? nas?l aç?klayabiliriz?

Ancak daha da önemli olarak bugün ‘tarihin tarihçilere b?rak?lmas?’ konusunda da daha samimi olmam?z gerekiyor. Çünkü Türkiye bugün bile hâlâ tarihi tarihçilere b?rakma cesaretine sahip de?il. Sadece Ermeni meselesinde de?il, bütün yak?n tarih aç?s?ndan devletin koydu?u resmi anlay??? k?skançl?kla koruyan bir anlay???m?z var. Nihayet samimiyetin bizzat tarihsel olgular kar??s?nda da gösterilmesi laz?m... Örne?in ?zmir’i yakanlar?n Yunanl?lar olmad???n?, yang?n?n onlar gittikten 4 gün sonra ba?lad???n? ve nedense sadece Rum ve Ermeni mahallelerini yakt???n? söylemek gerekiyor. Çünkü bunlar? bütün dünya biliyor ve herkesin bildi?ini inkar ederken, ba?kalar?ndan ‘do?ru’ davran?? beklemenin hiçbir inand?r?c?l??? olmuyor. O zaman da kendi elimizle kendi burnumuza malum halkay? tak?yor, ipini de herkesin kullan?m? için ortal??a sunmu? oluyoruz.