.A°*="justify">Charles Aznavour'u sever misiniz? Ben çok severim. Hatta en sevdi?im sanatç?lar? saymam? isteseler, belki de ilk s?raya onu koyar?m. "Müzik ruhun g?das?" ise, en çok vitamin onun ?ark?lar?nda oldu?u için...

imdeki fay hatlar?n? harekete geçirdi?i için...
"Hier encore" ?ark?s? beni 20'li ya?lar?ma götürdü?ü, "La Boheme" yitirdi?im dostlar?mla an?lar?m? canland?rd??? için...
"Paris au mois d'aout", "Mourir d'aimer", "Les deux pigeons" ve daha nice parças? ya?am filmimin karelerine sindi?i için...
Gürcistan Ermenisi baba ile Adapazarl? Ermeni anneden 22 May?s 1924'te Paris'te dünyaya gelen o Aznavour dün ak?am Erivan'da bir konser verdi.
Fransa Cumhurba?kan? Jacques Chirac, Ermenistan Cumhurba?kan? Robert Koçaryan, Frans?z bakanlar ve milletvekilleri, Ermeni kökenli Frans?z i?adamlar? (Alain Manukyan, JeanCyril Spinetta, Serge Çuruk, JeanFrançois Deheck, Arman Petrosyan, Jerome Clement) ile onbinlerce Ermeni'nin izledi?i konser duygusal bir ortamda geçti.
Özellikle iki ?ark?da h?çk?r?klar yükseldi: "Ils sont tombes" (Dü?tüler) ve "Les Disparus" (Kaybolanlar). ?kisi de 1915 kurbanlar?yla ilgili.
Bir an "Ben de o konserde olsayd?m ne dü?ünürdüm, ne hissederdim, nas?l davran?rd?m" diye sordum kendi kendime. San?r?m yan?t?n? da buldum: Bu olaylar?n 91 y?l sonra bile iki halk, kökleri tarihin sisleri aras?nda kaybolan iki ulus aras?ndaki ili?kileri zehirlemesinden hüzün duyard?m.

Kom?uya bir pencere
Sonra da 82 ya??ndaki Aznavour'un geçen y?l an?lar?n?n ("Geçmi? Zaman Olur ki") Türkiye'de yay?nlanmas? nedeniyle verdi?i demeçteki mesajlar? (7 Haziran 2005, Radikal gazetesi) an?msard?m:
"Beni görmeye gelen Türk gençlerine ?unu söylüyorum: 'Ne Ermeniler'i, ne de Türkler'i dinleyin. Akl?n?z? kullan?p kendi görü?lerinizi olu?turun.
Birbirine çok benzeyen halklar oldu?umuzu dü?ünüyorum. Ya?ama tarz?m?z, yemek tarz?m?z bile ayn?. Bizi ay?ran hiçbir ?ey yok. Geçmi? d???nda. O halde i?e geçmi?i temizlemekle ba?lamak gerekiyor. Ve bu da size ba?l?. Kolay olmad???n? biliyorum ama en az?ndan bir çaba, bir iyiniyet gösterisi olsa...
Masaya oturup konu?ulacak bir zaman?n gelece?ini dü?ünüyorum. Belki konu?ulmaya resmen ba?lanmayacak, benim gibilerle ba?lanacak, sonra da ba?ka insanlarla. ?nsanlar dedi?im zaman Ermenistan'dan bahsediyorum, diasporadaki Ermeniler'den de?il. Çünkü diaspora baz? ?eyleri farkl? görme e?iliminde. Baz? ?eyler do?rudan olmal?, yani Ermenistan ile Türkiye aras?nda. Diaspora ile Türkiye aras?nda de?il. "
Ak?lc?, ula??labilir bir çözüm formülünün önerildi?i bu demeci bugün de çok önemsiyorum.. Aznavour'un dedi?i gibi, Ermenistan'?, kom?umuz Ermenistan'daki Ermeniler'i diasporan?n tutsakl???ndan kurtarmak ?art. Çünkü diaspora için 1915'te tarih de durdu, zaman da. Göç veya tehcir sonras?n?n üçüncü, dördüncü ku?a?? bile geçmi?te ya??yor, geçmi?in ac?lar? ve kinleriyle yeti?tiriliyor.
Oysa Ermenistan halk? için 1915 olaylar? ne tek sorun, ne de ilk. Onlar öncelikle bugünün dertleriyle bo?u?uyor, bugünün ac?lar?yla yo?ruluyor: ??sizlik, yoksulluk, umutsuzluk, göçO nedenle Ermenistan'?n 2.9 milyon nüfusu her y?l azal?yor.
Oysa Türkiye'nin açaca?? bir pencereden esecek temiz hava Ermenistan'? çok de?i?tirebilir.
Biliyorum, Ermeni sorununun yeniden sinirleri germeye ba?lad??? bir dönemde, bu pek kolay de?il.
Ama Ermenistan'? fanatik diasporan?n elinden kurtarman?n da ba?ka çözümü yok...