!á��le="FONT-FAMILY: Verdana; TEXT-ALIGN: justify">Geçen haftaki “Turcophobia” (Türk korkusu) ba?l?kl? yaz?mdan sonra Avrupa’n?n çe?itli kö?elerinde ya?ayan Türklerden çok say?da e-mail ald?m. Bunlar?n neredeyse tamam?na yak?n?, son zamanlarda baz? Avrupa ülkelerinde giderek artt??? gözlemlenen Türkiye kar??t? ak?mlardan ve giri?imlerden endi?e duyduklar?n? ifade etmekte ve bu konunun daha fazla i?lenmesini istemekteydi. Mektuplarda kullan?lan dile ve üsluba tak?ld? kald? akl?m. K?rg?n, küskün, sitemkâr; ama bir o kadar k?zg?n ve tepkisel... Dikkatimi çeken bir ba?ka husus daha var. Bu e-mail’leri yazanlar?n neredeyse tamam?na yak?n? üçüncü ku?ak göçmen ailelerin çocuklar?. Yani, Avrupa ülkelerinde do?mu? ve oralar?n vatanda?l???n? ta??yan Türk kökenli bireyler. Ne var ki ?imdi kendilerini o ülkelere ait görememekte, olsa olsa d??lanm??, haks?zl??a u?ram?? hissetmekteler.

“E?er bu soyk?r?m yasas?n? ç?kar?rlarsa biz de ayn? ?ekilde kar??l?k vermeliyiz.” diye yazm?? Fransa’dan yazan bir Zaman okuru; “Fransa’n?n Cezayir’deki insan haklar? ihlallerini an?tla?t?rsak, nas?l hissederler acaba? Bize demokrasi dersi verenlerin kendileri ne kadar demokrat acaba?” Bir ba?ka okur, “Soyk?r?m yasas?na kar?? ç?kan yaz?n?z burada yank? uyand?rd?. Çünkü siz 301. maddeden yarg?land?n?z, hem de Ermeni meselesi yüzünden, Frans?zlar?n gözünde bu böyle. ?imdi biz kalk?p Fransa’n?n yapt???n? ele?tirsek, bizi dinlemezler. Ama siz ve sizin gibi yazarlar ele?tirirse, sizi dinlerler. Lütfen Türklerin ne hissetti?ini anlat?n Frans?zlara, buralara hitap edin.” diye yazm??. Bu tür talepler içeren mektuplar?n yan? s?ra do?rudan k?zanlar da var. Mesela bir ba?ka okur beni de içine ald???n? söyledi?i “tuzu kuru beyaz-Türk ayd?nlar?”na çatm??. “Sizler ya iyi niyetten, ya gafletten, art?k hangisi bilemem, Ermenilere zeytin dal? uzatt?n?z. ??te sonuçlar?... Buyrun gördünüz. Bizde bir deyim vard?r, elini verirsen kolunu kapt?r?rs?n diye. Elini verirsen Ermenilere, kolunu kapmak isterler.” Belli ki bu okur, dünyaya ve insanl??a ‘biz’ ve ‘onlar’ ay?r?m? üzerinden bak?yor. Tüm Ermenileri ‘onlar’ diye genelliyor ve öteliyor kendinden, yani ‘biz’ grubundan.

Mektuplardan biri di?erlerinden çok daha farkl? bir üslupla kaleme al?nm??. “Asl?nda hani ARAF diyorsunuz ya, bizimkisi tam da öyle bir ?ey... Ne orada ne burada... ?ki arada ya?amaktay?z senelerdir. Türkiye’ye gidince d??arl?kl?y?z, buralarda ise Türk a?a?? Türk yukar?. ?imdi de soyk?r?m yasas?n? dayatt?lar. Can?m?z yan?yor gördü?ümüz muamele kar??s?nda.”

Fransa’da ç?kar?lmaya çal???lan soyk?r?m yasas? son derece kayg? verici bir geli?me. Bu yasa her ?eyden önce bireylerin en temel hakk?n?, yani ifade özgürlü?ünü engelleyecek, tarihi siyasete alet edecek, Türkiye kar??t? ak?mlar? da Türk milliyetçili?ini de fitilleyecek, ayd?n fikirli insanlar?n hareket alan?n? k?s?tlayacak, meydan? hamaset söyleminden gaz alanlara b?rakacak ve ne yaz?k ki Ermenilerle Türkler aras?ndaki olas? dostluk köprülerini a??nd?racak. Bu çerçevede Avrupa’daki Türkler tepki göstermekte elbette hakl?lar. Can? yanan insan ac?s?n?, sitemini elbette dile getirecek. Ancak Avrupa’daki Türkleri de, bizleri de çok önemli bir yol ay?r?m? bekliyor. Artan Turcophobia’ya Türk milliyetçili?iyle mi cevap verilecek? Tepkiye tepkiyle, h?rç?nl??a h?rç?nl?kla, kat?-milliyetçi söylemlere benzer ?ekilde kat?-milliyetçi söylemlerle mi kar??l?k vermeli? Küsüp s?rt çevirmek mi yoksa diyalo?a inan?p, demokratik platformlar içinden sesini duyurmak m? daha do?ru? E?er Türkiye, Avrupa’ya s?rt çevirirse bundan kim kazançl? ç?kacak? Zaten “?slam ve Bat? demokrasisinin yan yana ya?ayamayaca??n? iddia eden medeniyetler çat??mas? tezi”ne inananlar?n ekme?ine ya? sürmekten ba?ka ne i?e yarayacak hamasete hamaset ile yan?t vermek?

Her türlü kat?-milliyetçi dogmay? sorgulamaya haz?r, evrensel insan haklar?na inanan, demokrasiden ?a?mayan, Türkiye’de de Fransa’da da ifade özgürlü?ünün k?s?tlanmas?na ayn? ?ekilde ayn? samimiyetle kar?? ç?kan bir ba?ka yol geli?tiremez miyiz? Türkiye, ?imdiye kadar bu konuda ne zaman ultra-milliyetçi/duygusal/tepkisel söylemler geli?tirse uluslararas? arenada da iç politikada da çok ?ey kaybetti. Ayn? hatay? tekrarlamayabiliriz. Önümüzde bir yol ay?r?m? var.