="justify">Ermeni soyk?r?m? iddias?yla ilgili gündemin önceleri a?a?? yukar? rutin bir takvimi vard?. Herkes soyk?r?m iddias?n? anma gününün içinde bulundu?u nisan ay? geldi?inde bu meselenin önümüze gelece?ini bilirdi.

güçlü Ermeni lobisinin gayretleri sonucu, konu Amerikan Kongresi’nin gündemine ta??n?r. Ankara, Amerikan hükümeti nezdinde a??rl???n? koyarak tehlikeli bir geli?menin önüne geçmeye çal???rd?.

Türk liderler için bu temcit pilav? o kadar b?kt?r?c? bir hal alm??t? ki, Turgut Özal’?n 1991’de Washington’a yapt??? bir ziyarette, ABD büyükelçimiz Nüzhet Kandemir’e “Soyk?r?m? tan?sak ve bu i? sona erse daha iyi olmaz m??” diye sordu?u söylenir. Rivayete göre Kandemir de bu soruyu ?öyle cevaplar: “Say?n Cumhurba?kan?m, bu öyle ayaküstü halledilecek bir mesele de?ildir. ?yi dü?ünmek ve dikkatli olmak gerekir.”

Bu diyalo?un ya?and??? günden bugüne y?llar geçti. Gerçekten de milletimize yap?lan soyk?r?m itham?, belki ayaküstü halledilecek bir mesele de?ildi. Ama Türkiye’nin de bu konuda ‘iyi dü?ünüp’ hadisenin önünü alamad??? da kesindi. Çünkü olay h?zl? bir ?ekilde rutin takvimin d???na ç?kt?. Erken te?his mümkün olmad??? için kanser gibi her yere yay?ld?. Art?k y?l?n her ay?nda ve neredeyse dünyan?n her yerinde kar??m?za ç?kan bir sorun haline geldi. ?sterseniz en son örnekleri birlikte hat?rlayal?m:

?sviçre’de düzenlenen bir toplant?da Ermenilerin tarihte ya?ad??? olaylar?n soyk?r?m olmad???n? söyledi?i için bir y?l önce Türk Tarih Kurumu Ba?kan? Yusuf Halaço?lu’na dava aç?ld?.

Türkiye’nin soyk?r?m iddias?n? tan?mas?, Avrupa Parlamentosu’nun son Türkiye raporuna girdi. Bu kurum için karar bir ilk de?ildi. Ama taslak raporda soyk?r?m?n kabulü AB üyeli?i için ön ?art olarak geçmi?ti. Raporun oylanmas? s?ras?nda metin biraz yumu?at?ld?. Ön ?art olmaktan ç?kt?, ancak soyk?r?m? tan?ma talebinde bir de?i?iklik olmad?.

Ayn? günlerde soyk?r?m iddias? bu kez Hollanda’da hortlad?. Türk kökenli milletvekili adaylar?, soyk?r?m? reddettikleri için listelerden ç?kar?ld?.

?imdi ise Frans?z Meclisi’nin verece?i karara kilitlenmi? durumday?z. Muhalefetin gündeme getirdi?i teklif, ‘Ermeni soyk?r?m?n? inkar?’ suç haline getiriyor. Frans?z hükümeti buna kar?? oldu?unu söylüyor. Meclisten geçse de teklifin senatoda önlenebilece?i iyimserli?i sürüyor. Belki AB’nin devreye girmesi ve Fransa’n?n Türkiye pazar?n? kaybetmeme dü?üncesi ile bu giri?im bo?a ç?kar?labilir. Ancak bu önlense de bir hususu gözden kaç?rmamal?y?z: Art?k olay?n soyk?r?m olup olmad??? tart???lm?yor. Bir ileri a?amaya geçildi. Art?k sorunun AB üyeli?ine ön ?art yap?l?p yap?lmamas? ya da soyk?r?m? reddedenlerin hapse at?l?p at?lmamas? tart???l?yor.

Dolay?s?yla sorumluluk konumunda olanlar?n, uzun zamand?r çalan alarm zillerine art?k kulaklar?n? t?kamaktan vazgeçmesi gerekiyor. Çünkü biz ele almay? ihmal ettikçe, sorun yerinde saym?yor. Bugün Hollanda’daki soyda?lar?m?z?n ba??na gelenin, yar?n tarih profesörlerimizin, di?er gün devlet adamlar?m?z?n ba??na gelmesi çok muhtemel. Bu ciddi tehlike kar??s?nda, meseleyi tarihçilere havale etmenin ötesinde pro-aktif bir siyaset belirlememiz ?art ve bu öncelikle siyasetin görevi. Aksi halde her gün bir ba?ka ülkeye diplomatik sava? ilan etmek ya da mallar?n? boykot etmek zorunda kalaca??z. Bir iki olayda bu yolla sonuç alsak da vatanda?lar?m?z?n dünyada kabahatini gizlemeye çal??an insanlar gibi dola?mas?na göz yumamay?z. Dü?man dü?manl???n? yapacak, ama biz de ho?görü aç?s?ndan dünyan?n belki de en muhte?em tarihine sahip bir millet olarak tezlerimizi neden anlatamad???m?z? sorgulamal?y?z.

Nitekim yak?n tarih konusunda önemli bir isim olan Prof. ?ükrü Hanio?lu, 1915 Tehcir Kanunu ve akabinde ya?ananlar hakk?nda son sözün tarihçilere b?rak?lmas? resmî tezinin anlaml? olmad???n? belirtmi?, Türkiye d???nda kabul görme ihtimâli olmayan böyle hayâlci bir tez yerine, Türk siyasetinin tarihçilere de dan??arak, yeni bir “siyaset” geli?tirmesi gerekti?ini yazm??t?. (Zaman, 20. 1.2005) Vahim geli?meler yeni bir siyaset ihtiyac?n? her gün daha zaruri k?l?yor.