="justify">19. yüzy?lda bizim hakk?m?zda kitap yazan bir yabanc? “Türkler için dün ve yar?n yoktur. Onlar bugünü ya?arlar!” demi?. Do?ru söze ne denir! Siyasetimiz de günü kurtarma pe?indedir, ticaretimiz de medyam?z da d?? politikam?z da! “Hele ?u vartay? atlatal?m, sonras? Allah kerim!” sözü en temel ilkelerimiz aras?ndad?r.

Ú ama elo?lu de?il.

Allah da herhalde ?u koskoca evrende sürekli olarak Türklerin sorunlar?n? çözmekle u?ra?m?yor.

***

Geçmi?ten gelen sorunlar? çözemeyen Türkiye, 1906 y?l?nda hangi sorunlarla u?ra??yorsa 2006 y?l?nda da ayn? sorunlarla bo?u?uyor.

Ermeni meselesi, Kürt meselesi, kapitülasyonlar meselesi, devlete ak?l veren yabanc? sefirler meselesi, ekonomik kriz, ?atafata para harcayan bir devlet mekanizmas?; yolsuzluk, rü?vet, adam kay?rma, bölünme parçalanma korkusu.

Avrupa’daki kötü Türk imaj?.

Söyleyin, bunlar?n hangisini çözmeyi ba?ard?k?

1923-38 aras? hariç, günü kurtarmaya çal??maktan ba?ka ne yapt?k?

Hiçbir ?ey!

***

Hem bu kö?ede hem Meclis’te uyarmaktan inan?n yoruldum, usand?m.

“Ermeni meselesi kötü gidiyor; bu gidi?le parlamentolarda al?nan ‘soyk?r?m’ kararlar?n? engelleyemezsiniz!” demedik mi?

Meclis kürsüsünde bir konu?ma yap?p “?ngiltere parlamentosuna Mavi Kitap hakk?nda mektup yazmay?n. Kendi kendimizi zor duruma dü?ürürüz” diye uyarmad?k m??

Uyard?k.

Sonra ne oldu, mektup gitti ve ?imdi ?ngiltere parlamentosundan gelen cevab? aç?klamaya utan?yorlar.

?ktidar ve muhalefetin i? birli?iyle Koçaryan’a yaz?lan mektup da böyle trajikomik bir giri?imdi ve sadece iç bas?n? tatmine yönelikti.

Paris’te UNESCO’ya bir uluslararas? komisyon kurulmas?n? önerdik ve bunu Meclis gündemine ta??d?k; e?er biraz destek görseydi inan?n ki elimiz çok rahatlayacakt?.

Ama herkes gönül e?lendiriyor.

Günü kurtarmaya çal??a çal??a bu noktaya geldik dayand?k.

Bugün Fransa’y? engellesek yar?n kar??m?za demokrat a??rl???na geçecek olan Amerikan Kongresi ç?kacak.

Bak?n y?llar içinde bizim resmi söylemimiz bile de?i?ti.

“Hiçbir ?ey olmad?”dan “sava? ?artlar?nda kar??l?kl? öldürme” noktas?na kadar geldik.

Yar?n kim bilir hangi noktaya ula?aca??z!

Bu i?in çözümü, herkesin birbirini korkutmaktan vazgeçmesine ve insani temele dayal? olgun, a??rba?l?, ho?görülü bir tart??ma ortam? yarat?lmas?na ba?l?.

Bu sorunun çözüm inisiyatifini biz ele almal? ve gündem olu?turmal?y?z.

Ama gerçek fikrimi sorarsan?z Türkiye’deki ortam bana bu konuda pek umut vermiyor.

“Hain - kahraman” söylemine s?k??m?? söylemimiz ortal??? cad? kazan?na çevirmeye devam ettikçe biz Türkler dünyada daha da s?k??aca??z gibime geliyor.