!Şà0="justify">Ermenistan’?n ilk ba?bakan? Ovanes Kaçaznuni’nin 1923 y?l?nda Bükre?’te “Ermeni meselesi” ile ilgili Ta?nak Partisi toplant?s?nda kendi imzas?n? ta??yan 128 sayfal?k raporu ve konu?mas?; Türk Hava Kurumu taraf?ndan Rusça’dan çevrilerek kitap haline getirilmi?tir. Bu rapor fanatik Ermenilerin ve onlara destek veren baz? ülkelerin iddialar?n? çürütmeye yeter de artar bile. ??te bu itiraflardan baz?lar?: “1914 y?l?nda Osmanl? Devleti sava?an taraflar?n birine henüz kat?lmad???nda, Osmanl?ya kar?? gönüllü birlikler kurduk. Ermeni Devrimci Ta?naksutyan Partisi bu birliklerin kurulmas?na ve askeri operasyonlara aktif biçimde kat?ld?.”
“Denizden denize (Karadeniz’den Akdeniz’e Büyük Ermenistan) gayesi ile Osmanl?ya kar?? ayakland?k. Türklerin dü?man? itilaf devletleri ordular?n?n Anadolu’ya gönderilmesi için Avrupa ve ABD’ye resmi ça?r?lar yapt?k. Aral?ks?z olarak Türklerle sava?t?k. Öldürdük ve öldürüldük.”
“Askeri operasyonlara kat?ld?k. Kand?r?ld?k ve Rusya’ya ba?land?k. Tehcir do?ruydu ve gerekliydi. Gerçekleri göremedik. Hadiselerin sebebi biziz. Türklerin milli mücadelesi hakl?yd?. Bar??? red etmemiz ve silahlanmam?z büyük bir hatayd?. Türklere kar?? ayakland?k ve sava?t?k. Sevr Antla?mas? gözümüzü kör etmi?ti. ?syan?m?z?n temelinde ihtilaf devletlerinin bize vaad etti?i Büyük Ermenistan hayali vard?. Ama biz hiçbir zaman devlet olamad?k. Türkiye Ermenistan’? diye bir devletin hayalden de öte olmad??? gerçe?ini göremedik.”
“Kaderden ?ikayet etmek ve felaketlerimizin sebeblerini kendi d???m?zda aramak ac?kl? bir durumdur. Bu bizim hastal?kl? milli psikolojimizin karakteristik bir özelli?idir ve Ta?naksutyan Partisi de bundan kaçamam??t?r. Sanki uzun görü?lü olmam?z bir kahramanl?kt?. Çünkü isteyen herkes (Frans?zlar, ?ngilizler, Amerikal?lar, Gürcüler, Bol?evikler) tek kelimeyle bütün dünya bizi kolayca aldatt?, atlatt? ve ihanet etti. Halbuki bizler safça bu sava??n Ermeniler için (Büyük Ermenistan) için yap?ld???na inand?r?lm??t?k.”

Tehcir meselesi
“1915 yaz ve sonbahar döneminde Türkiye Ermenileri zorunlu bir tehcire tabi tutuldu. Türkler ne yapt?klar?n? biliyorlard?. Ve bugün pi?manl?k duymalar?n? gerektirecek bir husus bulunmamaktad?r. Bu yöntem en kesin ve uygun olan?yd?. K?zg?nl?k ve korku içinde biz Ermeniler suçlu ar?yorduk ve bu suçluyu Rus hükümeti ve onun kalle?çe politikalar? olarak belirledik... Onlar?n gerekti?inde cesetlerimizi çi?neyerek geçip gideceklerini unutmu?tuk.”
“1918 y?llar?nda emperyalistlere kar?? sava?lar?nda bozguna u?rayan Türkler, direnerek iki y?l içerisinde tekrar kendilerine geldiler... Sevr Anla?mas?na askeri güçle kar?? koymak zorundayd?lar. Bizim bu dönemde bar??? red etmemiz ve silahlanmam?z büyük bir hatayd?...”
Türk Tarih Kurumu Ba?kan? Prof. Dr. Yusuf Halaço?lu’na göre: “Bu itiraflar gerçe?in ta kendisidir.”
Not: Burhaneddin Ayd?n’?n yaz?s?ndan istifade edilmi?tir.